{"id":3026,"date":"2023-02-10T17:07:31","date_gmt":"2023-02-10T16:07:31","guid":{"rendered":"https:\/\/nieczytelne.wordpress.com\/?p=3026"},"modified":"2023-04-07T14:19:40","modified_gmt":"2023-04-07T12:19:40","slug":"strategia-dopasowania","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/2023\/02\/10\/strategia-dopasowania\/","title":{"rendered":"The strategy of composition"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\n
<\/div>\n\n\n\n

Hugh Farrell:<\/h2>\n\n\n\n

The strategy of composition<\/h2>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n
<\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

Od Standing Rock<\/a> po L\u00fctzerath<\/a>, walka w obronie Ziemi nieustannie skr\u0119ca w stron\u0119 konstrukcji komuny. Umiejscawiaj\u0105c walk\u0119 w obronie las\u00f3w Atlanty<\/a> w kontek\u015bcie upadku historycznej lewicy i wzrostu znaczenia miejscowych lub \u201eterytorialnych\u201d form walki, Hugh Farrell bada mo\u017cliwo\u015bci rewolucyjnej organizacji w g\u0142\u0119boko nieuporz\u0105dkowanych czasach.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Cz\u0119\u015b\u0107 naszej serii Ruchy przeciwko bezRuchowi<\/span><\/a>, o politycznym bezruchu i wszystkim, co mu si\u0119 przeciwstawiaj\u0105<\/em><\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Refluks<\/h2>\n\n\n\n

\u017byjemy w czasie przera\u017caj\u0105cego spo\u0142ecznego refluksu[1]<\/sup><\/a>. Minimalne zabezpieczenia pa\u0144stwowe wprowadzone na pocz\u0105tku pandemii COVID ust\u0105pi\u0142y miejsca wznowionym eksmisjom i szerokiemu konsensusowi politycznemu na rzecz podwy\u017cek st\u00f3p procentowych, kt\u00f3re mia\u0142y poskromi\u0107 inflacj\u0119 i odbudowa\u0107 stabilno\u015b\u0107 rynku. Poniewa\u017c jednak znaczna cz\u0119\u015b\u0107 tej inflacyjnej niestabilno\u015bci jest nap\u0119dzana przez now\u0105 si\u0142\u0119 nabywcz\u0105 klasy robotniczej, oznacza to, \u017ce odnowiona stabilno\u015b\u0107 rynku jest nieub\u0142aganie zwi\u0105zana z przywr\u00f3ceniem prekarno\u015bci ubogich, zmniejszeniem ich udzia\u0142u w konsumpcji i z\u0142amaniem pewno\u015bci w poszukiwaniu pracy, kt\u00f3ra stanowi\u0142a po\u017cywk\u0119 dla Wielkiej Rezygnacji[2]<\/sup><\/a> \u2013 produktu wyj\u0105tkowo napi\u0119tego rynku pracy z pocz\u0105tku pandemii.<\/p><\/p>\n\n\n\n

Tak, jak trzeba okie\u0142zna\u0107 wykszta\u0142con\u0105 przez kryzys pewno\u015b\u0107 siebie ubogich, tak samo \u015bwie\u017c\u0105 pami\u0119\u0107 o rozleg\u0142ych antypolicyjnych walkach prowadzonych przez czarn\u0105 m\u0142odzie\u017c trzeba zakry\u0107 szalonymi panikami zwi\u0105zanymi z teori\u0105 krytyczn\u0105 rasy[3]<\/sup><\/a> i Defund The Police<\/em>[4]<\/sup><\/a>; r\u00f3wnie fantazmatycznymi, jak mityczna fala przest\u0119pczo\u015bci. Przez zmow\u0119 dziesi\u0119ciu tysi\u0119cy gadaj\u0105cych g\u0142\u00f3w paplaj\u0105cych przez ca\u0142y 2022, Defund The Police<\/em> \u2013 kt\u00f3re podczas powstania George’a Floyda wydawa\u0142o si\u0119 tak politycznie umiarkowane, \u017ce a\u017c nieistotne \u2013 wydaje si\u0119 teraz czym\u015b niedopuszczalnie ekstremistycznym, cho\u0107 ameryka\u0144ska policja nadal zabija ludzi, i to w coraz wi\u0119kszym<\/em> tempie[5]<\/sup><\/a>. A poniewa\u017c jedna dobra panika rodzi kolejn\u0105, te z kolei podsyci\u0142y ponown\u0105 histeri\u0119 na temat groomingu[6]<\/sup><\/a>, kt\u00f3ra jest ledwie listkiem figowym dla wznowionych eksterminacyjnych zap\u0119d\u00f3w wymierzonych w osoby LGBT \u2013 a zw\u0142aszcza osoby trans. O\u015bmieleni przez takie figury jak Elon Musk (kt\u00f3ry sam pracuje w\u0142a\u015bnie nad przywr\u00f3ceniem warunk\u00f3w op\u0142acalnej spekulacji), ludzie z tymi zap\u0119dami s\u0105 tak bezwstydni, \u017ce nikt si\u0119 nawet nie zaj\u0105kn\u0105\u0142, gdy jeden z nich zamordowa\u0142 pi\u0119\u0107 os\u00f3b w Club Q, queerowym barze w Kolorado[7]<\/sup><\/a>.<\/p><\/p>\n\n\n\n

W tym okresie strachu i refluksu, ruch broni\u0105cy lasu w Atlancie \u2013 i niedawne wysi\u0142ki na rzecz obrony wioski L\u00fctzerath przed zniszczeniem jej przez g\u00f3rniczego giganta RWE (z kt\u00f3rej pochodz\u0105 za\u0142\u0105czone tutaj zdj\u0119cia) \u2013 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 jako jaskrawe wyj\u0105tki. Podczas gdy celem obu walk na pierwszy rzut oka jest ochrona konkretnych terytori\u00f3w, uda\u0142o im si\u0119 r\u00f3wnie\u017c zakwestionowa\u0107 og\u00f3lniejsze warunki naszego obecnego okresu reakcji. Chocia\u017c skupi\u0119 si\u0119 tutaj na walce w Atlancie, logika dopasowania przedstawiona poni\u017cej mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c pom\u00f3c rzuci\u0107 \u015bwiat\u0142o na inne ekologicznie-zorientowane powstania na ca\u0142ym \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Z 600 akr\u00f3w, o kt\u00f3re walczy ruch w Atlancie [nieco ponad 240 hektar\u00f3w \u2013 przyp. t\u0142um.], 380 jest przeznaczone na miejskie, kontrinsurekcyjne centrum szkoleniowe policji, w tym atrap\u0119 czarnego s\u0105siedztwa, podczas gdy pozosta\u0142e 40 akr\u00f3w \u2013 obecnie park miejski \u2013 zosta\u0142y sprzedane pod sto\u0142em deweloperowi zwi\u0105zanemu z przemys\u0142em filmowym. G\u0142\u00f3wnym sloganem ruchu sta\u0142o si\u0119 wi\u0119c \u201eNo cop city \/ No Hollywood dystopia\u201d [\u201eNie dla miasta glin \/ nie dla hollywoodzkiej dystopii\u201d \u2013 przyp. t\u0142um.].<\/p>\n\n\n\n

W czasach, w kt\u00f3rych projekt Defund The Police<\/em> jest wykl\u0119ty przez ca\u0142e spektrum polityczne USA, blokowanie budowy obiektu szkoleniowego potrzebnego do podniesienia morale i aktualizacji taktyki departamentu rozbitego w 2020 roku jest dla ruchu broni\u0105cego lasu sposobem na obron\u0119 i podtrzymanie pami\u0119ci o Powstaniu George’a Floyda.<\/p>\n\n\n\n

Ruch w mniejszym stopniu opiera si\u0119 na protestach \u2013 kt\u00f3re nadal cz\u0119sto maj\u0105 miejsce pod biurami firm budowlanych i w centrum Atlanty, gdzie grupa dzieci ze podstaw\u00f3wki regularnie organizuje solidarno\u015bci\u00f3wki \u2013 a bardziej na le\u015bnych rave\u2019ach i mozaice rozmaitych obozowisk. Te ostatnie pozwalaj\u0105 ca\u0142emu szeregowi os\u00f3b anga\u017cowa\u0107 si\u0119 w zr\u00f3\u017cnicowany spos\u00f3b, jednocze\u015bnie utrudniaj\u0105c w\u0142adzom zmapowanie i eksmisj\u0119 ruchu. M\u0142odzi ludzie z Atlanty i ca\u0142ego kraju przewijaj\u0105 przez las; niekt\u00f3rzy zostaj\u0105 na kilka nocy, a inni mieszkaj\u0105 tam od ponad roku. Rolling Stone<\/em> przeprowadzi\u0142 niedawno wywiad z m\u0142od\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra rzuci\u0142a swoj\u0105 prac\u0119 biurow\u0105 na \u015arodkowym Zachodzie pod koniec Wielkiej Rezygnacji, aby przenie\u015b\u0107 si\u0119 do lasu, z powod\u00f3w, kt\u00f3re wydaj\u0105 si\u0119 oczywiste dla wielu ludzi z ich pokolenia: \u201eTo zdaje si\u0119 proste. Praca to piek\u0142o. Las jest pi\u0119kny. Ochrona tego, co trzyma nas przy \u017cyciu i niszczenie tego, co nas niszczy, jest najwa\u017cniejsze\u201d[8]<\/a><\/sup>.<\/p><\/p>\n\n\n\n

Tej okupacji lasu nie mo\u017cna nazwa\u0107 utopijn\u0105 \u2013 cz\u0119sto dochodzi do konflikt\u00f3w w obozach i pomi\u0119dzy nimi. Na przyk\u0142ad niekt\u00f3rzy s\u0105siedzi przeciwni Cop City<\/em>, kt\u00f3rych dzieci r\u00f3wnie\u017c korzystaj\u0105 z lasu, s\u0105 zrozumiale zdenerwowani wulgarnymi antypolicyjnymi has\u0142ami wymalowanymi na parkingu zaj\u0119tym przez ruch. A jednak niemo\u017cno\u015b\u0107 uciekania si\u0119 do instytucyjnej mediacji zmusi\u0142a uczestnik\u00f3w do wypracowania zwyczaj\u00f3w i praktyk kompromisu i rozwi\u0105zywania konflikt\u00f3w. Las sta\u0142 si\u0119 te\u017c azylem przed przetaczaj\u0105c\u0105 si\u0119 przez kraj fal\u0105 reakcji. W niedawnym tek\u015bcie Davida Peisnera jedna z transp\u0142ciowych os\u00f3b uczestnicz\u0105cych tak t\u0142umaczy\u0142a \u201enadreprezentacj\u0119\u201d os\u00f3b queer i trans w lesie: \u201eOne ju\u017c s\u0105 zmarginalizowane i maj\u0105 problemy z dzia\u0142aniem w innych przestrzeniach, wi\u0119c ch\u0119tniej przychodz\u0105 do takiej przestrzeni jak ta. Poza tym osoby trans pomog\u0142y zbudowa\u0107 t\u0119 spo\u0142eczno\u015b\u0107, wi\u0119c to jasne, \u017ce zrobi\u0105 j\u0105 bardziej zach\u0119caj\u0105c\u0105 dla innych os\u00f3b trans\u201d[9]<\/a><\/sup>.<\/p><\/p>\n\n\n\n

\n
\n\n\n\n

\u201e(…) Ochrona tego, co trzyma nas przy \u017cyciu i niszczenie tego, co nas niszczy, jest najwa\u017cniejsze\u201d<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

Pozostaj\u0105c rozdartym przez sprzeczno\u015bci i trudno\u015bci, las w Atlancie sta\u0142 si\u0119 odwrotno\u015bci\u0105 krajowej sytuacji politycznej, wyj\u0105tkiem w tym okresie refluksu. Jednym z truizm\u00f3w ruchu, cz\u0119sto przywo\u0142ywanym jako wyja\u015bnienie dla jego sukcesu, jest to, \u017ce jest on \u201ezdecentralizowany i autonomiczny\u201d, co ma sprawia\u0107, \u017ce trudniej przeprowadza\u0107 przeciwko niemu dzia\u0142ania policyjne czy skooptowa\u0107 i stwarza przestrze\u0144 dla wielorakich sposob\u00f3w zaanga\u017cowania. Jednak Peisner s\u0142usznie zauwa\u017ca, \u017ce ten brak struktur wytwarza w\u0142asny rodzaj sztywno\u015bci i inercji. Cytuje obro\u0144c\u0119 lasu o imieniu Wiggly, kt\u00f3ry przyznaje, \u017ce w ruchu takim jak ten \u201enie jeste\u015b w stanie zmieni\u0107 swojego pocz\u0105tkowego kursu\u201d[10]<\/sup><\/a>. Decentralizacja i autonomia nie s\u0105 zasadami, kt\u00f3re same w sobie s\u0105 w stanie wyja\u015bni\u0107 odporno\u015b\u0107 ruchu, jak i jego jednoczesn\u0105 kreatywno\u015b\u0107 i chaotyczn\u0105, kolektywn\u0105 inteligencj\u0119. W rzeczywisto\u015bci s\u0142owa Wiggly’ego r\u00f3wnie dobrze mog\u0142yby opisa\u0107 to, z jakim zaanga\u017cowaniem Ameryka zatoczy\u0142a si\u0119 ku upadkowi i kryzysowi. W epoce, kt\u00f3ra ju\u017c jest anarchiczna, decentralizacja i autonomia charakteryzuj\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 si\u0142 politycznych \u2013 nie wystarczaj\u0105 wi\u0119c, by s\u0142u\u017cy\u0107 za emancypacyjny horyzont. Pod zobowi\u0105zaniem ruchu do pozostania \u201ezdecentralizowanym i autonomicznym\u201d kryje si\u0119 inna aktywna zasada, kt\u00f3ra wy\u0142oni\u0142a si\u0119 z walk terytorialnych i umiejscowionych konflikt\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie: dopasowanie. Poni\u017cej, opieraj\u0105c si\u0119 na Endnotes i ich rozm\u00f3wcach, wyznacz\u0119 szersze wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne naszego obecnego, niepewnego momentu i zastanowi\u0119 si\u0119, dlaczego stawia on \u201eproblem kompozycji\u201d na skali ca\u0142ej epoki. Nast\u0119pnie powr\u00f3c\u0119 do walk terytorialnych, aby zrozumie\u0107 kompozycj\u0119 z drugiej strony: jako usytuowan\u0105 strategi\u0119 organizacyjn\u0105, charakterystyczn\u0105 dla naszej wsp\u00f3\u0142czesnej sytuacji \u2013 dopasowanie<\/em>.<\/p><\/p>\n\n\n\n

Sieroty<\/h2>\n\n\n\n

W „Onward, Barbarians”, swoim autorytatywnym bilansie ery COVIDa i antypolicyjnych rebelii, Endnotes oferuje ramy dla zrozumienia rozleg\u0142ych przep\u0142yw\u00f3w powszechnych powsta\u0144 i nerwowej, krwawej reakcji w naszej anarchicznej tera\u017aniejszo\u015bci. Prekarno\u015b\u0107, upadek politycznej legitymacji oraz rosn\u0105cy g\u0105szcz pogmatwanych to\u017csamo\u015bci i walk maj\u0105 dla Endnotes miejsce \u201ena gruncie popadaj\u0105cego w stagnacj\u0119 kapitalizmu\u201d[11]<\/a><\/sup>. Tort, kt\u00f3ry przesta\u0142 rosn\u0105\u0107, nie tylko prowokuje przera\u017caj\u0105c\u0105 rywalizacj\u0119 o stale kurcz\u0105ce si\u0119 kawa\u0142ki, ale tak\u017ce podwa\u017ca wszelkie progresywne zapewnienia \u2013 czy to wysuwane przez potencjalny rynkowy post\u0119p, przez ruch pracowniczy z jego historyczn\u0105 misj\u0105 zapewnienia bezpiecze\u0144stwa pracownikom, czy te\u017c przez narodowe wsp\u00f3lnoty (je\u015bli przyj\u0105\u0107, \u017ce kiedykolwiek oferowa\u0142y one wsp\u00f3ln\u0105, lepsz\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107). Panosz\u0105 si\u0119 potwory, rywalizuj\u0105ce o zrzucanie winy na imigrant\u00f3w i osoby trans \u2013 czy to w ramach bezpo\u015bredniej rywalizacji o kawa\u0142ki tortu, czy te\u017c w celu wyparcia og\u00f3lnego zamieszania i strachu, i zamienienia ich w nowe paniki.<\/p><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Ruchy insurekcyjne s\u0105 w tym kontek\u015bcie zagubionymi dzie\u0107mi, sierotami organizacyjnych tradycji historycznej lewicy, pozbawionymi niegdysiejszej legitymacji ruchu pracowniczego, utraconej przez dekady ust\u0119pstw wobec szef\u00f3w i akceptacji rosn\u0105cej prekarno\u015bci. Co wi\u0119cej, ruchy s\u0105 usidlane przez \u201epomieszanie to\u017csamo\u015bci\u201d, wywo\u0142ane przez konkurencj\u0119 r\u00f3\u017cnych sektor\u00f3w spo\u0142ecze\u0144stwa o zasoby, i same powoli trac\u0105 sp\u00f3jno\u015b\u0107 \u2013 czego dowodem jest luka w przyw\u00f3dztwie czarnych, od wype\u0142nienia kt\u00f3rej oficjalne organizacje Black Lives Matter by\u0142y bardzo dalekie. Endnotes twierdzi jednak, \u017ce to pomieszanie \u2013 a szerzej osierocenie \u2013 jest r\u00f3wnie\u017c produktywne, tworz\u0105c pole do eksperyment\u00f3w, kt\u00f3rym w\u0142a\u015bnie z tych powod\u00f3w trudno jest zarz\u0105dza\u0107 i robi\u0107 mu za przedstawiciela. Bez istniej\u0105cych pozosta\u0142o\u015bci jakiej\u015b tradycji czy przyw\u00f3dztwa, z kt\u00f3rych mo\u017cna by czerpa\u0107, ruchy istniej\u0105 w trybie permanentnej improwizacji. S\u0105 kreatywne, nierz\u0105dne, a jednak wewn\u0119trznie niestabilne. Stwarza to co\u015b, co Endnotes nazywa \u201eproblemem kompozycji\u201d \u2013 wsp\u00f3\u0142czesne ruchy nie mog\u0105 ju\u017c zak\u0142ada\u0107 istnienia automatycznej, wsp\u00f3lnej podstawy, przez co staj\u0105 przed nowymi wyzwaniami. Musz\u0105 stworzy\u0107 w\u0142asne podstawy organizacyjne i wyku\u0107 nowe narz\u0119dzia do spajania coraz bardziej heterogenicznych sektor\u00f3w [spo\u0142ecze\u0144stwa] wytworzonych przez prekaryjn\u0105 tera\u017aniejszo\u015b\u0107. W miar\u0119 jak ten proces staje si\u0119 samo\u015bwiadomy, staje si\u0119 dopasowaniem<\/em> \u2013 kompozycj\u0105 jako strategi\u0105.<\/p>\n\n\n\n

W Hinterland<\/em>, swoim przegl\u0105dzie wsp\u00f3\u0142czesnego \u201eterenu klasy i konfliktu\u201d, Phil Neel proponuje osobliwe rozwi\u0105zanie problemu kompozycji, dostosowane w szczeg\u00f3lno\u015bci do masowych przep\u0142yw\u00f3w ruchu, kt\u00f3re s\u0105 obecnie regularnie wytwarzane przez destabilizuj\u0105cy si\u0119 globalny porz\u0105dek. Twierdzi on, \u017ce si\u0142y reakcyjne nap\u0119dzane s\u0105 przez \u201eprzysi\u0119gi krwi\u201d, w ramach kt\u00f3rych rasowe i tradycjonalistyczne mity od\u017cywiaj\u0105 nowe wsp\u00f3lnoty wykluczenia, maj\u0105ce zapewni\u0107 bezpiecze\u0144stwo w czasach generalizuj\u0105cych si\u0119 stagnacji i destabilizacji. W przeciwie\u0144stwie do nich, uczestnicy ruch\u00f3w powsta\u0144czych nie wysuwaj\u0105 \u017cadnych roszcze\u0144 wy\u0142\u0105czno\u015bciowych i zamiast tego sk\u0142adaj\u0105 inkluzywn\u0105 obietnic\u0119 samemu powstaniu \u2013 \u201eprzysi\u0119g\u0119 wody\u201d wobec marksowskiej \u201e\u00bbPartii Anarchii\u00ab, kt\u00f3ra wydaje si\u0119 nie d\u0105\u017cy\u0107 do niczego poza dalsz\u0105 erozj\u0105, dalszym nap\u0142ywem powodzi\u201d[12]<\/a><\/sup>.<\/p><\/p>\n\n\n\n

Takie uj\u0119cie ma moc zar\u00f3wno do\u015bwiadczaln\u0105, jak i etyczn\u0105; odpowiada na problem kompozycji w kontek\u015bcie ca\u0142ej epoki. Ka\u017cdy, kto uczestniczy\u0142 w XXI-wiecznej rewolucji, zna euforyczn\u0105 solidarno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 przywo\u0142uje Neel, a tak\u017ce brak szerszego horyzontu, kt\u00f3ry by t\u0119 solidarno\u015b\u0107 ukierunkowywa\u0142. Pisz\u0105c w momencie tego braku \u2013 lub bardziej optymistycznie, gdy dopiero zaczyna si\u0119 zarysowywa\u0107 \u2013 Neel, co zrozumia\u0142e, podkre\u015bla \u201ewierno\u015b\u0107 samemu buntowi\u201d w spos\u00f3b, kt\u00f3ry etycznie ukierunkowuje nas na inkluzywne wsp\u00f3lnoty i negatywny projekt oparty na zniszczeniu i tak ju\u017c podupadaj\u0105cego \u015bwiata kapitalistycznego[13]<\/sup><\/a>.<\/p><\/p>\n\n\n\n

\n
\n\n\n\n

Ruchy insurekcyjne s\u0105 w tym kontek\u015bcie zagubionymi dzie\u0107mi, sierotami organizacyjnych tradycji historycznej lewicy, pozbawionymi niegdysiejszej legitymacji ruchu pracowniczego, utraconej przez dekady ust\u0119pstw wobec szef\u00f3w i akceptacji rosn\u0105cej prekarno\u015bci.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

Przysi\u0119gi wody m\u00f3wi\u0105 nam jednak bardzo niewiele o tym jak si\u0119 organizowa\u0107 i s\u0105 jedynie etyczn\u0105 istot\u0105 tych sekwencji gwa\u0142townej erozji, kt\u00f3re wyst\u0119puj\u0105 podczas wielkich ruch\u00f3w i powsta\u0144. Te powsta\u0144cze sekwencje niewiele maj\u0105 wsp\u00f3lnego z wi\u0119kszo\u015bci\u0105 naszych \u017cy\u0107, nawet w kontek\u015bcie kapitalistycznej stagnacji i rosn\u0105cej niestabilno\u015bci. My\u015blenie tylko z perspektywy tych moment\u00f3w zastawia na nas zniekszta\u0142caj\u0105c\u0105 pu\u0142apk\u0119, nara\u017caj\u0105c nas na polityk\u0119 pilno\u015bci i po\u015bwi\u0119cenia. Neel ze swej strony obawia si\u0119 czego\u015b przeciwnego \u2013 \u017ce gdy poza rewolucyjnymi sekwencjami przysi\u0119ga wody mo\u017ce si\u0119 stale rozszerza\u0107, praktyka rewolucjonist\u00f3w zostanie wypaczona. Neel dyskredytuje wysi\u0142ki maj\u0105ce na celu podtrzymanie d\u0142ugoterminowych przestrzeni antykapitalistycznych: \u201eNie ma prawdziwej \u00bbautonomii\u00ab od \u015bwiata kapita\u0142u, jest tylko wierno\u015b\u0107 jego zniszczeniu\u201d[14]<\/a><\/sup>. Jego obawy id\u0105 dalej, gdy ambiwalentnie \u0142\u0105czy te przestrzenie, przetrwa\u0142e poza zaakcentowanymi spo\u0142ecznymi eksplozjami, z \u201enacjonalistycznymi lub protonacjonalistycznymi enklawami ruch\u00f3w populistycznych na globalnej wsi\u201d[15]<\/a><\/sup>, sugeruj\u0105c dalsze osuwanie si\u0119 w kierunku wsp\u00f3lnot wykluczenia, przynajmniej podobnych do tych, kt\u00f3re zosta\u0142y za\u0142o\u017cone na przysi\u0119gach krwi.<\/p><\/p>\n\n\n\n

Neel celuje w anarchistyczne przywi\u0105zanie do \u201ema\u0142oskalowych moment\u00f3w samoreprodukcji w sk\u0142otach i okupacjach\u201d[16]<\/a><\/sup>. S\u0105 to cz\u0119sto konserwatywnie wysi\u0142ki nastawione na utrzymanie ograniczonej wolnej przestrzeni, podejmowane przez grupy, kt\u00f3re zosta\u0142y ju\u017c<\/em> ukonstytuowane, czy to przez wsp\u00f3ln\u0105 subkultur\u0119, ideologi\u0119, czy do\u015bwiadczenie uczestnictwa w ruchu. W tych przypadkach, celem jest si\u0119 utrzyma\u0107, przetrwa\u0107 w trybie lokalnym lub ideologicznym. Niestety, Neel myli te ograniczone, ma\u0142ogrupowe eksperymenty z form\u0105 walki \u2013 obron\u0105 terytorialn\u0105 \u2013 kt\u00f3ra wyrasta ze wsp\u00f3\u0142czesnej epoki r\u00f3wnie pewnie, jak gwa\u0142towne, erozyjne insurekcje, kt\u00f3rymi si\u0119 przede wszystkim zajmuje.<\/p><\/p>\n\n\n\n

Terytorium<\/h2>\n\n\n\n

Nawet w miar\u0119 jak kapitalistyczny wzrost spowalnia, coraz wyra\u017aniej wida\u0107, \u017ce nap\u0119dza on kryzys klimatyczny. \u015awiat nie tylko ulega stagnacji, ale tak\u017ce si\u0119 ociepla, a niestabilno\u015b\u0107 ekonomiczna nap\u0119dzana przez spowalniaj\u0105c\u0105 maszyn\u0119 wzrostu jest zgrabnie odzwierciedlona przez niestabilno\u015b\u0107 klimatyczn\u0105, cz\u0119sto przywo\u0142ywan\u0105 pod epokowym has\u0142em \u201eAntropocenu\u201d. Ta dynamika prowadzi do upolitycznienia kwestii ekologicznych obok kwestii ekonomicznych \u2013 do tego stopnia, \u017ce jak stwierdzi\u0142a Kristin Ross, \u201eobrona warunk\u00f3w \u017cycia na planecie sta\u0142a si\u0119 nowym i niepodwa\u017calnym horyzontem dla znaczenia wszelkiej walki politycznej\u201d[17]<\/sup><\/a>. Pod miarowo rozbrzmiewaj\u0105c\u0105 groz\u0105 tego okresu refluksu, kryje si\u0119 wszechobecna \u015bwiadomo\u015b\u0107 pog\u0142\u0119biaj\u0105cego si\u0119 kryzysu klimatycznego \u2013 wysoce odpornego na wszelkie reformistyczne ulepszenia \u2013 do kt\u00f3rego r\u00f3wnolegle do\u0142\u0105czy\u0142 teraz beznadziejnie nieust\u0119pliwy kryzys COVID.<\/p><\/p>\n\n\n\n

Z jednej strony kryzys klimatyczny wyostrza poczucie straty ekologicznej przy okazji ka\u017cdej lokalnej kontrowersji dotycz\u0105cej zagospodarowania przestrzennego i jednocze\u015bnie podnosi ich stawki. Z drugiej, ca\u0142e pokolenie stoj\u0105ce w obliczu wysokiego bezrobocia i upadku instytucjonalnej legitymizacji uwra\u017cliwi\u0142o si\u0119 na te straty i \u2013 zw\u0142aszcza od czasu kryzysu mieszkaniowego w 2008 roku \u2013 coraz ostrzej reaguje na kontrowersje, kt\u00f3re dawniej by\u0142y tylko lokalne. Wreszcie to, jak do\u015bwiadczenia ruch\u00f3w antyrasistowskich i antypolicyjnych si\u0119 przeplataj\u0105, pomaga tym ostatnim wyj\u015b\u0107 poza ich historyczne ograniczenia, jakie narzuca\u0142y ramy \u201eochrony \u015brodowiska\u201d. W wyniku tego, w miar\u0119 jak ujawniane s\u0105 historie kolonizacji i przemocy pa\u0144stwowej, walki te staj\u0105 si\u0119 teraz terytorialne<\/em>, wysuwaj\u0105c na pierwszy plan kwestie ziemi i w\u0142adzy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Najwi\u0119ksz\u0105 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 walk\u0105 terytorialn\u0105 w USA by\u0142a jak dot\u0105d blokada ruroci\u0105gu Dakota Access Pipeline<\/em> (DAPL). W szczytowym momencie zgromadzi\u0142a ona 10 tys. os\u00f3b w zdecentralizowanej konstelacji obozowisk w rezerwacie Siuks\u00f3w ze Standing Rock<\/em>. Rdzenna pami\u0119\u0107 o kolonialnej przemocy \u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 z pretensjami wobec wsp\u00f3\u0142czesnego kolonialnego wydobywania ropy i ryzyka lokalnych wyciek\u00f3w \u2013 a wszystko to w ramach powszechnej pewno\u015bci, \u017ce gospodarka w\u0119glowa podkopuje warunki \u017cycia na ziemi. Walka No-DAPL<\/em> by\u0142a najwi\u0119ksz\u0105 od pokole\u0144 mobilizacj\u0105 polityczn\u0105 rdzennych os\u00f3b, z kt\u00f3rych wiele nadal nie jest cz\u0119\u015bci\u0105 spo\u0142ecze\u0144stwa kolonizatorskiego. Opr\u00f3cz tego, \u017ce ruch ten wymaga\u0142 powa\u017cnych eksperyment\u00f3w z reprodukcj\u0105 spo\u0142eczn\u0105 poza obwodami kapitalizmu, si\u0142owo wypar\u0142 on policj\u0119 i wojsko z oboz\u00f3w, wskrzeszaj\u0105c tym samym widmo autonomii.<\/p>\n\n\n\n

Jednak autonomia zbudowana w Standing Rock<\/em> w og\u00f3le nie przypomina\u0142a statycznych, zamkni\u0119tych przytu\u0142k\u00f3w krytykowanych przez Neela. Przez obozowiska odbywa\u0142 si\u0119 ogromny i sta\u0142y przep\u0142yw cia\u0142, d\u00f3br, idei i strategii, zasilany przez wiele warstw spo\u0142ecznych, z kt\u00f3rych ka\u017cda przyby\u0142a z w\u0142asnym do\u015bwiadczeniami bycia wyplut\u0105 przez gospodark\u0119. Osoby rdzenne, zasadniczo wykluczone z gospodarki najemnej lub relegowane do najni\u017cszych, wiejskich szczebli w porozrzucanych rezerwatach, wykorzysta\u0142y obozy Standing Rock, \u017ceby si\u0119 przegrupowa\u0107. Potomkowie kolonizator\u00f3w, dysproporcjonalnie m\u0142odzi i wywodz\u0105cy si\u0119 z pokolenia zdefiniowanego przez niepewne zatrudnienie, przybyli do oboz\u00f3w po to, by wspiera\u0107 roszczenia os\u00f3b rdzennych, by walczy\u0107 z gospodark\u0105 w\u0119glow\u0105, kt\u00f3ra te\u017c trzyma ich jako zak\u0142adnik\u00f3w, lub po prostu (w wielu przypadkach) dlatego, \u017ce nie mieli nic lepszego do roboty<\/em>. Chocia\u017c ich prekarno\u015b\u0107 \u2013 jako pracownik\u00f3w us\u0142ug lub zad\u0142u\u017conych absolwent\u00f3w college’\u00f3w \u2013 jest strukturalnie odmienna od tego, na co wystawieni s\u0105 rdzenne osoby zamkni\u0119te w zubo\u017ca\u0142ych rezerwatach, koniec fordystycznej stabilno\u015bci karier umo\u017cliwi\u0142 tysi\u0105com m\u0142odych potomk\u00f3w kolonizator\u00f3w sp\u0119dza\u0107 na r\u00f3wninach P\u00f3\u0142nocnej Dakoty ca\u0142e miesi\u0105ce na budowaniu struktur obronnych, uczestniczeniu w ceremoniach czy walce z policj\u0105. Dlaczego by nie rzuci\u0107 pracy w Starbucksie, w kt\u00f3rej nie ma bezpiecze\u0144stwa ani mo\u017cliwo\u015bci awansu, i nie \u017cy\u0107 niemal bez pieni\u0119dzy? Jak inaczej odnowi\u0107 tego etycznego ducha, kt\u00f3ry ju\u017c dawno temu znikn\u0105\u0142 z normalnie funkcjonuj\u0105cej metropolii?<\/p>\n\n\n\n

Demograficzne paralele \u2013 spotkanie os\u00f3b wykluczonych rasowo i \u015bwie\u017co upieczonych prekariuszy \u2013 pomi\u0119dzy zamieszkami a obozami przy blokadach doprowadzi\u0142y Joshu\u0119 Clovera do po\u0142\u0105czenia tych dw\u00f3ch zjawisk w jego „Riot, Strike, Riot”[18]<\/a><\/sup>. Dla Clovera oba te zjawiska nale\u017c\u0105 do kategorii antagonizm\u00f3w, kt\u00f3re nazywa \u201ewalkami cyrkulacyjnymi\u201d, a kt\u00f3re rodz\u0105 si\u0119 w wyniku kapitalistycznej stagnacji, zastoj\u00f3w na rynkach pracy i rosn\u0105cego znaczenia cyrkulacji wzgl\u0119dem produkcji. Jednak, jak przypomina nam Ross, cho\u0107 oba te zjawiska niew\u0105tpliwie zrodzone s\u0105 ze wsp\u00f3lnej sytuacji, maj\u0105 odr\u0119bne logiki i temporalno\u015bci, kt\u00f3re dobrze by\u0142oby rozr\u00f3\u017cni\u0107.<\/p><\/p>\n\n\n\n

Przewarto\u015bciowanie<\/h2>\n\n\n\n

Jak s\u0142usznie podkre\u015bla Ross, kluczowym elementem walk terytorialnych jest \u201eprzewarto\u015bciowanie warto\u015bci\u201d[19]<\/a><\/sup>. Podczas gdy Neel ma racj\u0119 twierdz\u0105c, \u017ce w insurekcyjnej powodzi uczestnik\u00f3w \u0142\u0105czy sam bunt, walki terytorialne r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 tym, \u017ce oferuj\u0105 z kolei co\u015b, czego warto broni\u0107<\/em>. Paradoksalnie jednak cz\u0119sto dopiero dzi\u0119ki walce uczestnicy mog\u0105 poczu\u0107 si\u0119 na tyle pewnie, by by\u0107 w stanie stwierdzi\u0107, \u017ce temu czy tamtemu miejscu mo\u017cna \u201enada\u0107 warto\u015b\u0107 wed\u0142ug innej miary; innej ni\u017c rynek, pa\u0144stwowa lista imperatyw\u00f3w czy istniej\u0105ce hierarchie spo\u0142eczne\u201d[20]<\/a><\/sup>.<\/p><\/p>\n\n\n\n

\n
\n\n\n\n

Jak inaczej odnowi\u0107 tego etycznego ducha, kt\u00f3ry ju\u017c dawno temu znikn\u0105\u0142 z normalnie funkcjonuj\u0105cej metropolii?<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

Obrona terytorium jest procesem konstruktywnym, kt\u00f3ry w miar\u0119 swojego trwania z konieczno\u015bci obejmuje coraz wi\u0119cej os\u00f3b, ale przebiega w zupe\u0142nie innej temporalno\u015bci ni\u017c zamieszki czy masowe powstania. Obok Standing Rock<\/em>, archetypicznym przyk\u0142adem jest Zone \u00e0 Defendre<\/em> (ZAD) w Notre-Dame-des-Landes<\/em> \u2013 masowa okupacja, kt\u00f3ra skutecznie zablokowa\u0142a budow\u0119 drugiego lotniska pod francuskim Nantes. Terytorialna faza walki stopniowo nabiera\u0142a kszta\u0142t\u00f3w przez dziesi\u0119\u0107 lat od 2008 roku, a\u017c do ostatecznego zwyci\u0119stwa w 2018 roku i do dzi\u015b od\u017cywia zbiorowe eksperymenty w Strefie[21]<\/sup><\/a>. Uczestnic\u0105cy kolektyw badawczy Mauvaise Troupe<\/em>, kt\u00f3ry obszernie pisa\u0142 o walkach terytorialnych w ca\u0142ej Europie, podkre\u015bla ich sekwencyjn\u0105 logik\u0119:<\/p><\/p>\n\n\n\n

\n

Szybko okaza\u0142o si\u0119, \u017ce obrona tych mokrade\u0142 by\u0142a nierozerwalnie zwi\u0105zana z ich zasiedleniem, piel\u0119gnowaniem i budowaniem w ich obr\u0119bie i na nich form infrastruktur \u2013 a wszystkie te wysi\u0142ki by\u0142y sprzeczne z istniej\u0105cymi strukturami gospodarczymi i rz\u0105dowymi[22]<\/sup><\/a>.<\/p><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

Wida\u0107 tutaj skomplikowanie temporalno\u015bci dopasowania, kt\u00f3ra rozci\u0105ga si\u0119 zar\u00f3wno do ty\u0142u, jak i do przodu, \u0142\u0105cz\u0105c szybko\u015b\u0107 z powolno\u015bci\u0105. Z jednej strony, przewarto\u015bciowanie warto\u015bci i obrona maj\u0105 tendencj\u0119 do karmienia siebie nawzajem \u2013 jako \u017ce walka obronna wymaga wytworzenia nowych prawd i zbiorowej inteligencji. W ten spos\u00f3b wymogi obrony daj\u0105 impuls do sta\u0142ego wzrostu ruchu i czyni\u0105 go pilnym. Walki terytorialne s\u0105 jednak jednocze\u015bnie temporalno\u015bciami hybrydowymi, kt\u00f3rych rodow\u00f3d si\u0119ga dawnych antagonizm\u00f3w i kt\u00f3re je wskrzeszaj\u0105, przez co rozwijaj\u0105 si\u0119 czasem przez dziesi\u0105tki, a nawet setki lat. Sprzeciw wobec lotniska w Notre-Dame-des-Landes<\/em> rozwija\u0142 si\u0119 na przestrzeni 40 lat, zanim w 2008 roku dosz\u0142o do jego terytorialnej okupacji, podczas gdy Standing Rock<\/em> czerpa\u0142o z wielowiekowej walki antykolonialnej. Chocia\u017c nap\u0119dzana tw\u00f3rczym impulsem, obrona terytorialna jest r\u00f3wnie\u017c powolniejsza ni\u017c mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107 na pocz\u0105tku.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Niezale\u017cnie od tego, czy rozpatrzymy Notre-Dame-des-Landes<\/em> czy Dakot\u0119 P\u00f3\u0142nocn\u0105, w ka\u017cdym przypadku na zwi\u0119kszenie skali d\u0142ugotrwa\u0142ych walk pozwoli\u0142y wsp\u00f3\u0142czesna sytuacja kryzysu ekonomicznego po\u0142\u0105czonego z klimatycznym, wraz z nowymi warunkami politycznymi zdefiniowanymi przez delegitymizacj\u0119 systemu. Ta delegitymizacja jest kluczowa dla zrozumienia pojawienia si\u0119 dopasowaniowego stylu walki. W ci\u0105gu ostatniego p\u00f3\u0142wiecza dominacja proletariatu uleg\u0142a erozji zar\u00f3wno z zewn\u0105trz, jak i od wewn\u0105trz. Zewn\u0119trznie, proletariat zosta\u0142 uszczuplony i rozproszony przez kapitalistyczn\u0105 reorganizacj\u0119 i prekaryzacj\u0119 \u2013 i to w tym samym okresie, w kt\u00f3rym zosta\u0142 zakwestionowany wewn\u0119trznie przez feministyczne, antyrasistowskie i antykolonialnie krytyki, ods\u0142aniaj\u0105ce nierozwi\u0105zane sprzeczno\u015bci kryj\u0105ce si\u0119 w to\u017csamo\u015bci klasy robotniczej, kt\u00f3ra obecnie znajduje si\u0119 w znacznie bardziej elastycznym kapitalizmie w por\u00f3wnaniu do tego z okresu fordystycznej fabryki. Je\u015bli lewica nie daje ju\u017c rady wyekstrapolowa\u0107 stabilnego programu, to nie przez jakie\u015b rozwodnienie jej rzekomo \u201epodstawowych\u201d warto\u015bci marksistowskich przez postmodernistyczne krytyki neoliberalizmu, a raczej dlatego, \u017ce na poziomie materialnym nie da si\u0119 ju\u017c rozs\u0105dnie zadeklarowa\u0107 \u017cadnego jednorodnego, wsp\u00f3lnego do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re mog\u0142oby pos\u0142u\u017cy\u0107 jej za fundament.<\/p>\n\n\n\n

Dzicz<\/h2>\n\n\n\n

Warunki w jakich si\u0119 obecnie organizujemy, to warunki \u201edzikiego miasta\u201d, \u201emiasta zderegulowanego, miasta zredukowanego\u201d, jak okre\u015bli\u0142 je Andy Merrifeld[23]<\/a><\/sup>. To kapitalistyczny uk\u0142ad reprodukcyjny, kt\u00f3ry pozby\u0142 si\u0119 stabilnego charakteru wymaganego przez stabilne podmioty, aby mog\u0142y w uporz\u0105dkowany spos\u00f3b opowiada\u0107 si\u0119 za konkretn\u0105 porcj\u0105 d\u00f3br spo\u0142ecznych Sama Atlanta jest archetypicznym przyk\u0142adem Nowego Po\u0142udnia. Rol\u0105 lewicy w takich warunkach nie mo\u017ce by\u0107 ju\u017c nauczanie ludzi sta\u0142ych prawd i wprowadzanie ich do stabilnej koalicji opartej na istniej\u0105cym wcze\u015bniej programie. Polityczne formulacje oparte na masowej to\u017csamo\u015bci nie s\u0105 ju\u017c mo\u017cliwe.<\/em> Ka\u017cdy mo\u017cliwy program czy platforma strategiczna, nie mo\u017ce by\u0107 ju\u017c jednokierunkowa, a raczej przepuszczalna: konstytutywnie otwarta na to, co na zewn\u0105trz niej, a mo\u017ce nawet przez to definiowana. W praktyce oznacza to, \u017ce niezale\u017cnie od naszej stawki w danej walce, do\u015bwiadczenia innych ludzi \u2013 tak jak powody ich udzia\u0142u \u2013 musz\u0105 by\u0107 dla nas czym\u015b wa\u017cnym. Je\u015bli istnieje prawda, na kt\u00f3rej polega nasza polityka, to nie mo\u017ce by\u0107 \u201enaukow\u0105\u201d prawd\u0105 starych ortodoksji \u2013 musi by\u0107 raczej usytuowana w nieredukowalnie intersubiektywnej przestrzeni. Od tej pory wszystkie prawdy s\u0105 sytuacyjne.<\/p><\/p>\n\n\n\n

Oddolna lewica \u2013 ta, kt\u00f3ra przysz\u0142a po upadku muru berli\u0144skiego \u2013 dostrzeg\u0142a t\u0119 implozj\u0119, ale nie zdo\u0142a\u0142a jej przezwyci\u0119\u017cy\u0107. Z jednej strony, w latach dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tych i dwutysi\u0119cznych aktywistyczna strategia rozwi\u0105zywania r\u00f3\u017cnic i utrzymywania koalicji w ramach ruch\u00f3w spo\u0142ecznych by\u0142a \u015bwiadomie postprogramowa i elastyczna. By rozwi\u0105za\u0107 sprzeczno\u015bci mi\u0119dzy sekcjami ruchu, nie odwo\u0142ywa\u0142a si\u0119 ani do \u201enaukowej\u201d dialektyki, ani do istnienia naturalnej czy historycznej awangardy. Zamiast pozwoli\u0107, by r\u00f3\u017cnice rozerwa\u0142y go na strz\u0119py, dzia\u0142acze ruchu antyglobalizacyjnego zaproponowali, by antyszczyty by\u0142y organizowane zgodnie z zasad\u0105, kt\u00f3r\u0105 nazwali \u201er\u00f3\u017cnorodno\u015bci\u0105 taktyk\u201d: wszystkie sekcje ruchu mog\u0105 dzia\u0142a\u0107 tak, jak uwa\u017caj\u0105 za stosowne, oddzielnie. Problem z tym podej\u015bciem polega na tym, \u017ce w praktyce porzuca ono mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozwini\u0119cia kolektywnej strategii lub sposobu organizacji. Aby ka\u017cda sekcja ruchu mog\u0142a wprowadzi\u0107 w \u017cycie sw\u00f3j program taktyczny podczas danej mobilizacji, musi mie\u0107 umo\u017cliwion\u0105 (zgodnie z kanonicznymi \u201eZasadami z St Paul”[24]<\/a><\/sup>) \u201eseparacj\u0119 czasu i przestrzeni\u201d. W rezultacie, kiedy odbywa\u0142a si\u0119 jakakolwiek og\u00f3lno-ruchowa dyskusja, nacisk by\u0142 po\u0142o\u017cony na umo\u017cliwienie realizacji ka\u017cdego programu taktycznego bez wchodzenia sobie nawzajem w drog\u0119, a nie na zwyci\u0119stwo w szerszym sensie. Ta liberalna koncepcja \u201eautonomii\u201d jako tolerancji-w-separacji odzwierciedla zatomizowan\u0105 struktur\u0119 neoliberalnego obywatelstwa. Koniec ko\u0144c\u00f3w pozwoli\u0142a najbardziej konserwatywnym sekcjom ruchu na sprytne przywr\u00f3cenie swojej dominacji tylnymi drzwiami. W 2003 roku dzia\u0142acze AFL-CIO[25]<\/a><\/sup> dostarczyli bolesnego na to przyk\u0142adu, gdy u\u017cyli \u201er\u00f3\u017cnorodno\u015bci taktyk\u201d jako uzasadnienia dla odizolowania du\u017cego czarnego bloku w odleg\u0142ym zak\u0105tku Miami, kilometry od i godziny przed masowymi protestami przeciwko Strefie Wolnego Handlu Ameryk, tym samym pozwalaj\u0105c policji na zmia\u017cd\u017cenie i aresztowanie setek anarchist\u00f3w.<\/p><\/p>\n\n\n\n

XX wieczna lewica pozostawia nam dzi\u015b w spadku smutn\u0105 zero-jedynkowo\u015b\u0107: po jednej stronie mamy klasyczny program ruchu robotniczego, z jego dialektycznym rozwi\u0105zywaniem r\u00f3\u017cnic i zale\u017cno\u015bci\u0105 od przyw\u00f3dztwa wymar\u0142ego ju\u017c masowego podmiotu; po drugiej \u2013 wsp\u00f3\u0142czesne podej\u015bcie aktywistyczne, opieraj\u0105ce si\u0119 na priorytetyzacji taktyk, nierozwi\u0105zywaniu r\u00f3\u017cnic i porzuceniu jakiegokolwiek strategicznego horyzontu zwyci\u0119stwa.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n\n\n\n

Je\u015bli istnieje prawda, na kt\u00f3rej polega nasza polityka, to nie mo\u017ce by\u0107 \u201enaukow\u0105\u201d prawd\u0105 starych ortodoksji \u2013 musi by\u0107 raczej usytuowana w nieredukowalnie intersubiektywnej przestrzeni. Od tej pory wszystkie prawdy s\u0105 sytuacyjne.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

Dopasowanie \u2013 kompozycja jako strategia \u2013 lokuje si\u0119 pomi\u0119dzy tymi dwoma skrajno\u015bciami. Negatywne uzasadnienie jego rozwoju le\u017cy w zaniku jakiejkolwiek wiod\u0105cej to\u017csamo\u015bci, wp\u0119dzaj\u0105cego ruchy \u2013 kt\u00f3re nap\u0119dzane s\u0105 sprzeczno\u015bciami spo\u0142ecze\u0144stwa kapitalistycznego \u2013 w produktywny kryzys.<\/p>\n\n\n\n

Ma ono jednak r\u00f3wnie\u017c pozytywne uzasadnienie. Podczas gdy programowe podej\u015bcie do walki opiera\u0142o si\u0119 na dialektycznym rozwi\u0105zywaniu konflikt\u00f3w \u2013 tj. na za\u0142o\u017ceniu, \u017ce w toku walki wy\u0142oni si\u0119 synteza, kt\u00f3ra wytworzy jedno\u015b\u0107 nowego sortu \u2013 metoda dopasowania proponuje, by wielorakie segmenty ruchu pozosta\u0142y wielorakimi<\/em>, a jednocze\u015bnie by tkano mi\u0119dzy nimi niezb\u0119dne praktyczne sojusze. Zwa\u017cywszy na to, \u017ce \u017cadna z to\u017csamo\u015bci nie jest w stanie w przekonuj\u0105cy spos\u00f3b przej\u0105\u0107 spo\u0142ecznego przyw\u00f3dztwa w ramach ruch\u00f3w, r\u00f3\u017cne figury spo\u0142eczne, kt\u00f3re sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na wsp\u00f3\u0142czesne walki staj\u0105 przed wyborem: albo mog\u0105 pozosta\u0107 w autarkicznych nie-stosunkach (tolerancyjnej separacji), albo \u2013 je\u015bli chc\u0105 przywr\u00f3ci\u0107 horyzont zwyci\u0119stwa \u2013 musz\u0105 wypracowa\u0107 podej\u015bcie relacyjne, pozwalaj\u0105ce im wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 ponad r\u00f3\u017cnicami, a to nieuchronnie oznacza akceptacj\u0119 kompromis\u00f3w. \u201eDopasowywanie\u201d jako praktyka oznacza spajanie i rozszerzanie relacji pomi\u0119dzy spo\u0142ecznymi sektorami walki, a \u201edopasowanie\u201d jako strategia odnosi si\u0119 do za\u0142o\u017cenia, \u017ce kolektywne zwyci\u0119stwo w obecnych warunkach jest mo\u017cliwe tylko wtedy, gdy nasze ruchy znajd\u0105 sposoby na utkanie takich kolaboracyjnych sieci z r\u00f3\u017cnych to\u017csamo\u015bci spo\u0142ecznych i pomi\u0119dzy nimi. Nie chodzi tu jednak o zwyk\u0142\u0105 koalicj\u0119 r\u00f3\u017cnych podmiot\u00f3w, z kt\u00f3rych ka\u017cdy pozostaje przez ca\u0142y czas taki sam. Aby ta strategia mog\u0142a funkcjonowa\u0107 w praktyce \u2013 by\u015bmy by\u0142y w stanie utrzyma\u0107 kompozycj\u0119 ruchu \u2013 ka\u017cda z jego cz\u0119\u015bci sk\u0142adowych musi by\u0107 sk\u0142onna do pewnego stopnia odej\u015b\u0107 od swojej to\u017csamo\u015bci. Celem nie jest tu wej\u015bcie w jaki\u015b rodzaj nowej syntezy, wymazuj\u0105cej partykularno\u015b\u0107; za\u0142o\u017cenie jest raczej takie, \u017ce aby wygra\u0107, ka\u017cdy segment musi wej\u015b\u0107 w kontekstualn\u0105 form\u0119, kt\u00f3ra zaprasza wszystkie inne cz\u0119\u015bci ruchu do destabilizacji swoich to\u017csamo\u015bci i zobowi\u0105za\u0144, kt\u00f3re w przeciwnym razie mog\u0142yby mie\u0107 w normalnej kapitalistycznej polityce. W ten spos\u00f3b dopasowanie nie wytwarza \u201espo\u0142ecznej jedno\u015bci\u201d, ale praktyczn\u0105 maszyn\u0119 nap\u0119dzan\u0105 przez cz\u0119\u015bciow\u0105 desubiektywizacj\u0119 jej konstytutywnych cz\u0119\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Na przyk\u0142ad, w miar\u0119 jak walka przeciwko Dakota Access Pipeline<\/em> narasta\u0142a na przestrzeni 2016 roku, przesz\u0142a z w\u0105skiego ruchu Siuks\u00f3w ze Standing Rock<\/em> o ich w\u0142asne prawa terytorialne do ruchu, w kt\u00f3ry zaanga\u017cowane czu\u0142y si\u0119 r\u00f3wnie\u017c inne grupy rdzenne i dzia\u0142acze nie-rdzenni, z w\u0142asnych materialnych i politycznych powod\u00f3w. Uznanie tego faktu nie wymaga podporz\u0105dkowywania lub lekcewa\u017cenia interes\u00f3w i pozycji Siuks\u00f3w ze Standing Rock<\/em>; chodzi raczej o to, \u017ce to dopasowaniowa logika ruchu wci\u0105gn\u0119\u0142a wszystkie te elementy w relacj\u0119 ze sob\u0105, pokazuj\u0105c im wi\u0119kszy horyzont zwyci\u0119stwa ni\u017c kt\u00f3rykolwiek z nich m\u00f3g\u0142by sobie samodzielnie wyobrazi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Wr\u00f3\u0107my teraz do walki Defend the Forest<\/em> w Atlancie. Jak zauwa\u017ca Kristin Ross, walki dopasowaniowe maj\u0105 tendencj\u0119 do wytwarzania charakterystycznej bazy spo\u0142ecznej. Tworz\u0105: \u201ezasadniczo roboczy sojusz, wi\u0105\u017c\u0105cy si\u0119 ze wzajemnym przemieszczeniem siebie i dezidentyfikacj\u0105, kt\u00f3ry jest r\u00f3wnie\u017c wsp\u00f3\u0142dzieleniem fizycznego terytorium \u2013 przestrzeni do \u017cycia\u201d[26]<\/a><\/sup>. Wydaje si\u0119, \u017ce taka formulacja walk dopasowaniowych dok\u0142adnie opisuje las w Atlancie. Ruch ten nie jest po prostu \u201ezdecentralizowany i autonomiczny\u201d, co przywodzi\u0142oby na my\u015bl jedynie szereg roz\u0142\u0105cznych i oboj\u0119tnych element\u00f3w rozrzuconych jakkolwiek daleko od siebie. Zamiast tego jest konstelacja le\u015bnych oboz\u00f3w, jak r\u00f3wnie\u017c r\u00f3\u017cne segmenty spo\u0142eczne, kt\u00f3re zamieszkuj\u0105 ten ruch \u2013 uczniowie szk\u00f3\u0142 podstawowych i ich rodzice, przyjezdni spoza Atlanty, raverzy, organizatorzy spo\u0142eczni i dzia\u0142acze polityczni w okolicznych czarnych dzielnicach, aktywi\u015bci trans i przyrodnicy \u2013 s\u0105 tak samo naznaczone przez swoje po\u0142\u0105czenia i relacje, jak przez swoj\u0105 decentralizacj\u0119. Do\u015bwiadczy\u0107 ruch nie oznacza tylko do\u015bwiadczenia w\u0142asnego, odr\u0119bnego spojrzenia na niego, czy te\u017c w\u0142asnej palety praktyk w jego ramach \u2013 to tak\u017ce czu\u0107, \u017ce naprawd\u0119 jest si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 wszystkich podj\u0119tych zak\u0142ad\u00f3w i ryzyka, jak i ca\u0142ego wk\u0142adu wszystkich innych jego komponent\u00f3w, z kt\u00f3rymi dzieli si\u0119 wsp\u00f3lny los.<\/p><\/p>\n\n\n\n

\n
\n\n\n\n

(…) dopasowaniowa logika ruchu wci\u0105gn\u0119\u0142a wszystkie te elementy w relacj\u0119 ze sob\u0105, pokazuj\u0105c im wi\u0119kszy horyzont zwyci\u0119stwa ni\u017c kt\u00f3rykolwiek z nich m\u00f3g\u0142by sobie samodzielnie wyobrazi\u0107.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

Separacja jest norm\u0105 w hiperwyalienowanym i brutalnym spo\u0142ecze\u0144stwie, jakim jest Ameryka, a jeszcze bardziej w radykalnej polityce. To wi\u0119c, \u017ce tak r\u00f3\u017cne komponenty jak te wymienione powy\u017cej \u2013 oraz metody, kt\u00f3re ka\u017cdy z nich wdra\u017ca \u2013 s\u0105 po\u0142\u0105czone w walce, jest wyj\u0105tkiem od normy i wymaga ci\u0105g\u0142ej wewn\u0119trznej perswazji. M\u00f3wi\u0105c s\u0142owami zapo\u017cyczonymi od hiszpa\u0144skiego radykalnego kolektywu Precarias a la Deriva<\/em>, utrzymanie powi\u0105za\u0144 \u0142\u0105cz\u0105cych te komponenty i metody, wymaga \u201eafektywnej wirtuozerii\u201d charakterystycznej dla wsp\u00f3\u0142czesnej pracy i polityki[27]<\/a><\/sup>. Ogromna cz\u0119\u015b\u0107 ruchu w obronie lasu Atlanty ma miejsce poza samym lasem, co oznacza, \u017ce dzia\u0142ania o radykalnie r\u00f3\u017cnych charakterach i rytmie \u2013 jak s\u0105siedzkie kampanie, protesty w centrum miasta i \u017cycie w obozach \u2013 musz\u0105 by\u0107 nieustannie ze sob\u0105 spinane.<\/p><\/p>\n\n\n\n

Wyzwanie, jakim jest zbudowanie skutecznej koordynacji w hiperpodzielonym spo\u0142ecze\u0144stwie, przy braku jakiegokolwiek wi\u0119kszego pozytywnego horyzontu, jest ogromne. Dopasowanie jest sposobem organizacji w g\u0142\u0119boko nieuporz\u0105dkowanych czasach.<\/em> Jak uj\u0119\u0142a to poetycko-dopasowaniowa relacja z pierwszych dni Powstania George\u2019a Floyda w Minneapolis: \u201e\u0141\u0105czymy si\u0119, nie staj\u0105c si\u0119 tym samym, poruszamy si\u0119 razem, nie rozumiej\u0105c si\u0119 nawzajem; a jednak to dzia\u0142a\u201d[28]<\/a><\/sup>.<\/p><\/p>\n\n\n\n

W tych mglistych warunkach, pomocne mo\u017ce by\u0107 wyartyku\u0142owanie cz\u0119\u015bciowej listy metod dopasowania, z kt\u00f3rych korzysta si\u0119 w lesie w Atlancie:<\/p>\n\n\n\n