{"id":4993,"date":"2023-12-07T11:57:47","date_gmt":"2023-12-07T10:57:47","guid":{"rendered":"https:\/\/nieczytelne.com\/?p=4993"},"modified":"2023-12-07T15:19:18","modified_gmt":"2023-12-07T14:19:18","slug":"radosc-odmowa-umierania","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/2023\/12\/07\/radosc-odmowa-umierania\/","title":{"rendered":"Rado\u015b\u0107, odmowa umierania"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\n
<\/div>\n\n\n\n

Alfredo Bonanno:<\/h2>\n\n\n\n

Rado\u015b\u0107, odmowa umierania<\/h2>\n\n\n\n

Zbrojna rado\u015b\u0107 (fragment)<\/h2>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Wczoraj zmar\u0142 Alfredo Bonanno, jeden z najbardziej rozpoznawalnych teoretyk\u00f3w anarchizmu insurekcjonistycznego. Jako uczestnik ruchu 1977, by\u0142 \u015bwiadkiem rosn\u0105cego antagonizmu spo\u0142ecznego w postaci strajk\u00f3w i walk z policj\u0105, kt\u00f3ry jednak by\u0142 stopniowo militaryzowany przez dzia\u0142alno\u015b\u0107 takich grup jak Czerwone Brygady [BR]. Bonanno si\u0119 temu sprzeciwia\u0142 i by\u0142 zwolennikiem innej formy oporu \u2013 nieawangardystycznej, rozproszonej i niewymagaj\u0105cej specjalizacji anarchicznej walki zbrojnej. Sw\u00f3j sprzeciw wobec stylu walki przypominaj\u0105cych ma\u0142e wojsko i hermetycznych BR wyrazi\u0142 w wydanym w 1977 roku pamflecie La gioia armata <\/em>(Zbrojna rado\u015b\u0107<\/em>), za napisanie kt\u00f3rego zosta\u0142 skazany na p\u00f3\u0142tora roku wi\u0119zienia. Bonanno, pomimo jego wp\u0142ywu na insurekcjonizm, kt\u00f3ry mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 do wp\u0142ywu Mario Trontiego na autonomizm, zawsze pozosta\u0142 \u201etowarzyszem w\u015br\u00f3d towarzyszy\u201d, celebruj\u0105cym rado\u015b\u0107 walki i \u017cycia. Takim go zapami\u0119tamy.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Poni\u017cej jest rozdzia\u0142 sz\u00f3sty Zbrojnej rado\u015bci<\/em>, w kt\u00f3rym Bonanno nakre\u015bla to, jak postrzega rado\u015b\u0107 i zabaw\u0119, i ich rol\u0119 w walce z kapita\u0142em. S\u0105 one t\u0105 doz\u0105 lekko\u015bci i swobody, kt\u00f3ra pozwala, by starcia nie zamieni\u0142y si\u0119 w \u015bmiertelnie powa\u017cn\u0105 \u2013 dla obu stron \u2013 zemst\u0119. Tym elementem, kt\u00f3ry walczy z fetyszyzmem ilo\u015bci i produkcji, przygotowuj\u0105cym grunt pod postrewolucyjn\u0105 dominacj\u0119 i represj\u0119. S\u0105 ostatecznie tym, co pozwala zerwa\u0107 z kapitalistycznym systemem \u015bmierci i faktycznie czu\u0107, \u017ce si\u0119 \u017cyje.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/div>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Dop\u00f3ki rzucasz ty, wszystko
jest kwesti\u0105 zr\u0119czno\u015bci i \u015bmiechu wart\u0105 wygran\u0105; tylko
je\u015bli nagle zaczniesz \u0142apa\u0107
pi\u0142k\u0119, kt\u00f3r\u0105 wieczny towarzysz
gry rzuca ci, w twoje centrum
z nale\u017cytym impetem
w jednym z tych \u0142uk\u00f3w wielkich,
boskich konstrukcji most\u00f3w: tylko wtedy
umiej\u0119tno\u015b\u0107 \u0142apania jest si\u0142\u0105 \u2013 nie twoj\u0105,
ale \u015bwiata.<\/p>\nRilke<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

Wszyscy wierzymy, \u017ce do\u015bwiadczamy rado\u015bci. Ka\u017cda z nas wierzy w cieszenie si\u0119 \u017cyciem.<\/p>\n\n\n\n

Tyle tylko, \u017ce to do\u015bwiadczenie rado\u015bci zawsze przybiera pasywn\u0105 form\u0119. Zdarza nam si\u0119 radowa\u0107, ale rado\u015b\u0107 nie jest czym\u015b, czego mo\u017cemy \u201echcie\u0107\u201d, czy czym\u015b, co mo\u017cemy zmusi\u0107 do powrotu.<\/p>\n\n\n\n

Wszystko to \u2013 rozdzia\u0142 pomi\u0119dzy nami a rado\u015bci\u0105 \u2013 zale\u017cy od tego, \u017ce jeste\u015bmy \u201eoddzielone\u201d od samych siebie, rozpo\u0142owieni przez proces wyzysku.<\/p>\n\n\n\n

Pracujemy przez ca\u0142y rok, \u017ceby mie\u0107 \u201erado\u015b\u0107\u201d z wakacji, a kiedy te nadchodz\u0105, czujemy \u201eobowi\u0105zek\u201d by si\u0119 nimi \u201ecieszy\u0107”. To tortura jak ka\u017cda inna. To samo z niedziel\u0105, tym dniem z\u0142udze\u0144. W miar\u0119 jak iluzja wolnego czasu si\u0119 przerzedza, zaczynamy widzie\u0107 pustk\u0119 komercyjnego spektaklu, w kt\u00f3rym \u017cyjemy.<\/p>\n\n\n\n

Ten sam nieobecny wzrok wpatruje si\u0119 w do po\u0142owy pust\u0105 szklank\u0119, telewizor, mecz pi\u0142ki no\u017cnej, fiolk\u0119 heroiny, ekran kinowy, d\u0142ugie sznury samochod\u00f3w, \u015bwiat\u0142a reklam i prefabrykowane domki, kt\u00f3re wyko\u0144czy\u0142y w\u0142a\u015bnie krajobraz.<\/p>\n\n\n\n

Poszukiwanie \u201erado\u015bci\u201d w tle jednej z r\u00f3\u017cnych \u201escenek\u201d kapitalistycznego spektaklu jest czystym szale\u0144stwem. Ale w\u0142a\u015bnie tego chce kapita\u0142. Zaprogramowane przez naszych wyzyskiwaczy do\u015bwiadczenie czasu wolnego jest zab\u00f3jcze \u2013 sprawia, \u017ce t\u0119skni si\u0119 za prac\u0105. W ko\u0144cu od pozornego \u017cycia zaczyna si\u0119 wole\u0107 pewn\u0105 \u015bmier\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Z racjonalnego mechanizmu kapitalistycznego wyzysku nie mo\u017ce bra\u0107 si\u0119 \u017cadna prawdziwa rado\u015b\u0107. Nie ma \u017cadnych sztywnych zasad, kt\u00f3rymi mo\u017cna by skatalogowa\u0107 rado\u015b\u0107, ale pomimo tego musimy by\u0107 w stanie chcie\u0107 naszej rado\u015bci. W przeciwnym razie jeste\u015bmy zgubieni.<\/p>\n\n\n\n

Pogo\u0144 za rado\u015bci\u0105 jest zatem aktem chcenia, zdecydowan\u0105 negacj\u0105 warunk\u00f3w ustalonych przez kapita\u0142, tj. jego warto\u015bci. Pierwsz\u0105 z nich jest negacja warto\u015bci pracy. Pogo\u0144 za rado\u015bci\u0105 mo\u017ce mie\u0107 miejsce tylko poprzez pogo\u0144 za zabaw\u0105.<\/p>\n\n\n\n

W ten spos\u00f3b zabawa nabiera innego znaczenia od tego, kt\u00f3re przywyk\u0142y\u015bmy nadawa\u0107 jej w wymiarze kapita\u0142u. Zabawa jako b\u0142oga bezczynno\u015b\u0107 \u2013 przeciwstawiana obowi\u0105zkom \u017cycia \u2013 to fa\u0142szywy i zniekszta\u0142cony obraz prawdziwego oblicza zabawy. W rzeczywisto\u015bci walki z kapita\u0142em, na obecnym etapie star\u0107 i jego sprzeczno\u015bci, zabawa nie jest \u201erozrywk\u0105\u201d, ale broni\u0105 w walce.<\/p>\n\n\n\n

Dziwn\u0105 ironi\u0105, role staj\u0105 na g\u0142owie. Je\u015bli \u017cycie jest czym\u015b powa\u017cnym, to \u015bmier\u0107 jest iluzj\u0105, bo dop\u00f3ki \u017cyjemy, \u015bmier\u0107 nie istnieje. Z kolei panowanie \u015bmierci \u2013 czyli rz\u0105dy kapita\u0142u, kt\u00f3re zaprzeczaj\u0105 naszemu istnieniu jako ludzi, redukuj\u0105c nas do \u201erzeczy\u201d \u2013 jest \u201epozornie\u201d powa\u017cne, metodyczne, zdyscyplinowane. Ale jego napady zaborczo\u015bci, jego ci\u0105g\u0142y rygoryzm etyczny, jego mania \u201erobienia\u201d, ukrywaj\u0105 wielk\u0105 iluzj\u0119: pustk\u0119 komercyjnego spektaklu, daremno\u015b\u0107 nieokre\u015blonej akumulacji, absurdalno\u015b\u0107 wyzysku. Tak wi\u0119c najwi\u0119ksza powaga \u015bwiata pracy i produktywno\u015bci kryje w sobie najwi\u0119kszy jej brak.<\/p>\n\n\n\n

Przeciwnie wi\u0119c \u2013 to negacja tego nudnego \u015bwiata, pogo\u0144 za rado\u015bci\u0105, marzeniami, utopi\u0105, w ca\u0142ej jej rzekomej \u201eniepowa\u017cno\u015bci\u201d skrywa najwi\u0119ksz\u0105 powag\u0119 \u017cycia: odmow\u0119 umierania.<\/p>\n\n\n\n

Nawet po tej stronie barykady, w fizycznym starciu z kapita\u0142em, zabawa mo\u017ce przybiera\u0107 r\u00f3\u017cne formy. Wiele rzeczy mo\u017cna robi\u0107 \u201edla zabawy\u201d, a jednak wiele rzeczy zwykle robimy \u201ena serio\u201d, przywdziewaj\u0105c nasz\u0105 mask\u0119 \u015bmierci \u2013 t\u0119, kt\u00f3r\u0105 po\u017cyczy\u0142 nam kapita\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Zabawa charakteryzuje si\u0119 \u017cywotnym impulsem, zawsze nowym, zawsze w ruchu. Dzia\u0142aj\u0105c tak, jakby\u015bmy si\u0119 bawili, w\u0142\u0105czamy ten impuls do naszych dzia\u0142a\u0144, uwalniamy si\u0119 od \u015bmierci. Dzi\u0119ki zabawie czujemy, \u017ce \u017cyjemy, czujemy dzi\u0119ki niej dreszczyk \u017cycia. W innym modelu dzia\u0142ania wszystko traktujemy jako zadanie, jako co\u015b, co \u201emusimy\u201d zrobi\u0107, jako obowi\u0105zek.<\/p>\n\n\n\n

To w tym wci\u0105\u017c-na-nowo podekscytowaniu, b\u0119d\u0105cym dok\u0142adnym przeciwie\u0144stwem alienacji i szale\u0144stwa kapita\u0142u, mo\u017cemy rozpozna\u0107 rado\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

To w rado\u015bci tkwi mo\u017cliwo\u015b\u0107 zerwania ze starym \u015bwiatem i rozpoznania nowych cel\u00f3w, innych potrzeb i warto\u015bci. Nawet je\u015bli rado\u015bci samej w sobie nie mo\u017cna uzna\u0107 za cel, to z pewno\u015bci\u0105 jest ona uprzywilejowanym, dobrowolnie zidentyfikowanym wymiarem, kt\u00f3ry ze starcia z kapita\u0142em czyni co\u015b zupe\u0142nie innego.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Alfredo Bonanno: Rado\u015b\u0107, odmowa umierania Zbrojna rado\u015b\u0107 (fragment) Wczoraj zmar\u0142 Alfredo Bonanno, jeden z najbardziej rozpoznawalnych teoretyk\u00f3w anarchizmu insurekcjonistycznego. Jako uczestnik ruchu 1977, by\u0142 \u015bwiadkiem rosn\u0105cego antagonizmu spo\u0142ecznego w postaci strajk\u00f3w i walk z policj\u0105, kt\u00f3ry jednak by\u0142 stopniowo militaryzowany przez dzia\u0142alno\u015b\u0107 takich grup jak Czerwone Brygady [BR]. Bonanno si\u0119 temu sprzeciwia\u0142 i by\u0142 zwolennikiem … Continue reading Rado\u015b\u0107, odmowa umierania<\/span><\/a><\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-4993","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii","no-featured-image"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4993","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4993"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4993\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5015,"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4993\/revisions\/5015"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4993"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4993"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4993"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}