{"id":5045,"date":"2023-12-29T00:30:17","date_gmt":"2023-12-28T23:30:17","guid":{"rendered":"https:\/\/nieczytelne.com\/?p=5045"},"modified":"2024-07-28T23:12:41","modified_gmt":"2024-07-28T21:12:41","slug":"anestetyczna-przemoc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/2023\/12\/29\/anestetyczna-przemoc\/","title":{"rendered":"Anestetyczna przemoc"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\n
<\/div>\n\n\n\n

Ian Alan Paul:<\/h2>\n\n\n\n

Anestetyczna przemoc<\/h2>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Przedstawiamy wam tekst, kt\u00f3ry jest drug\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 Pomi\u0119dzy morzem a ogrodzeniem<\/a><\/em> \u2013 tekstu, kt\u00f3ry przygl\u0105da\u0142 si\u0119 technicznej naturze Izraelskiego ludob\u00f3jstwa w Palestynie. W nim, autor jeszcze g\u0142\u0119biej analizuje jego logik\u0119, kontrastuj\u0105c j\u0105 ze sposobem funkcjonowania izraelskiego apartheidu. Bo o ile tamten policyjny re\u017cim jest bole\u015bnie namacalnym ustawianiem ludzi \u201ena ich miejsce\u201d \u2013<\/strong> w\u0142\u0105czaniem jednych i wykluczaniem drugich \u2013<\/strong> to izraelskie ludob\u00f3jstwo dzia\u0142a inaczej: jest wszystkowidz\u0105cym <\/strong>i wszystkoczuj\u0105cym zmys\u0142em, kt\u00f3ry chce unicestwi\u0107 jakiekolwiek inne postrzeganie. Militarnym re\u017cimem, kt\u00f3ry nie chce zaprowadzi\u0107 porz\u0105dku, a uniemo\u017cliwi\u0107 jak\u0105kolwiek sp\u00f3jno\u015b\u0107 \u015bwiata poprzez zr\u00f3wnanie wszystkiego z ziemi\u0105, unicestwienie wszystkiego, co anarchiczne. To przeciwko temu autor rozwija tak\u0105 koncepcj\u0119 anarchii, kt\u00f3ra nie istnieje jako jakakolwiek cz\u0119\u015b\u0107 tego kolonialnego \u015bwiata, a jako jego ca\u0142kowity brak<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Trzeba powiedzie\u0107, \u017ce o opisanych tutaj machinacjach ludob\u00f3jstwa czyta si\u0119 bardzo ci\u0119\u017cko, szczeg\u00f3lnie, \u017ce w por\u00f3wnaniu do relatywnie oderwanego od tej rzeczywisto\u015bci poprzedniego tekstu, tutaj ukazuje nam si\u0119 ono z przera\u017caj\u0105c\u0105 faktyczno\u015bci\u0105. Nawet je\u015bli tym pi\u0119kniejsza staje si\u0119 wizja \u015bwiata spoza niego, to jest to przypomnienie, \u017ce ta ludob\u00f3jcza rzeczywisto\u015b\u0107 nigdy nie jest czym\u015b, co mo\u017cna sobie traktowa\u0107 jako materia\u0142 do intelektualnych dywagacji. Zawsze po prostu jest<\/em> \u2013<\/strong><\/strong><\/strong> co\u015b fundamentalnie niepoj\u0119tego, a nawet co\u015b, czego nigdy nie powinni\u015bmy probowa\u0107 zrozumie\u0107 i intelektualizowa\u0107.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Bojowe podzi\u0119kowania dla Micha\u0142a z Poj\u0119\u0107 przy pracy<\/a> za du\u017c\u0105 pomoc przy t\u0142umaczeniu tekstu! <\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/div>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

W swoim eseju Freedom of Speech, Freedom of Noise<\/em>, artysta Yazan Khalili wspomina spotykanie si\u0119 z przyjaci\u00f3\u0142mi w mie\u015bcie na Zachodnim Brzegu, aby namalowa\u0107 graffiti wy\u015bmiewaj\u0105ce wsp\u00f3\u0142prac\u0119 si\u0142 bezpiecze\u0144stwa Autonomii Palesty\u0144skiej z Izraelem. Po tym, jak policjanci z Autonomii Palesty\u0144skiej do nich podeszli i poinstruowali, \u017ce malowanie w tym miejscu jest zabronione, Khalili odkry\u0142, \u017ce:<\/p>\n\n\n\n

\n

Wybudowany przez Izrael mur poza miastem, na drodze do Jerozolimy, sta\u0142 si\u0119 jedyn\u0105 powierzchni\u0105, na kt\u00f3rej mo\u017cna by\u0142o malowa\u0107 polityczne graffiti. Izraelczycy pozwalali Palesty\u0144czykom rysowa\u0107 na murze co tylko chcieli, o ile by\u0142o to po stronie palesty\u0144skiej (…) Rysowanie czegokolwiek po stronie izraelskiej by\u0142o jednak surowo zabronione[1]<\/a><\/sup>.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

Khalili bierze ten podzia\u0142 ziemi<\/em> \u2013 funkcjonuj\u0105cy r\u00f3wnie\u017c jako podzia\u0142 tego, co postrzegalne <\/em>[sensible<\/em>][2]<\/a><\/sup> \u2013 jako punkt wyj\u015bcia do zbadania kolonialnej kontroli tego, kto, co i gdzie mo\u017ce si\u0119 pojawia\u0107; tego, co jest s\u0142yszane jako mowa, a co lekcewa\u017cone jako ha\u0142as; tego, co mo\u017ce mie\u0107 sens<\/em> [sense<\/em>] lub nie mo\u017ce go mie\u0107. Korzystaj\u0105c z koncepcji Jacquesa Ranci\u00e8re’a, esej Khalili pomaga nam zrozumie\u0107, w jaki spos\u00f3b ta zmys\u0142owa <\/em>[sensual<\/em>], policyjna kontrola<\/em> miejsc i ludzi organizuje \u017cycie w Palestynie, pozwalaj\u0105c jednej osobie p\u0142ynnie wtopi\u0107 si\u0119 w sceneri\u0119 jerozolimskiego starego miasta, podczas gdy inna odstaje i jest poddawana przes\u0142uchaniom i aresztowaniom; umo\u017cliwiaj\u0105c jednej grupie os\u00f3b skanduj\u0105cych na ulicach Hajfy g\u0142o\u015bne demonstrowanie, podczas gdy inne s\u0105 pa\u0142owane i rozganiane; zezwalaj\u0105c jednemu kierowcy na swobodny przejazd przez punkt kontrolny na obrze\u017cach Betlejem, podczas gdy inny jest zatrzymywany i przeszukiwany. Wszystkie te formy dzia\u0142a\u0144 policyjnych opieraj\u0105 si\u0119 na tym, co Ranci\u00e8re nazywa estetyk\u0105, <\/em>kt\u00f3ra le\u017cy u podstaw \u017cycia spo\u0142ecznego \u2013 dzieleniem postrzegalnego<\/em>, kt\u00f3re ustanawia i egzekwuje to, kto i gdzie nale\u017cy, i w jakim celu[3]<\/a><\/sup>.<\/p>\n\n\n\n

Estetyczne dzia\u0142ania policyjne w Palestynie maj\u0105 na celu ugruntowa\u0107 izraelskie kolonialne arch\u0113<\/em> \u2013 hierarchiczny porz\u0105d<\/em>ek, w ramach kt\u00f3rego \u017cycie jest zmuszone do odgrywania przypisanych mu r\u00f3l i trzymania si\u0119 wyznaczonych miejsc. Te dzia\u0142ania policyjne operuj\u0105 na ni\u017cszych cz\u0119stotliwo\u015bciach \u017cycia codziennego \u2013 jak wtedy, gdy Palesty\u0144czykowi ka\u017ce si\u0119 odda\u0107 telefon ka\u017cdego ranka przy wej\u015bciu do izraelskiej osady, aby nie m\u00f3g\u0142 sfotografowa\u0107 farmy, na kt\u00f3rej p\u0142aci mu si\u0119 za zbieranie owoc\u00f3w, ale dzia\u0142aj\u0105 tak\u017ce z wi\u0119ksz\u0105 intensywno\u015bci\u0105 \u2013 jak wtedy, gdy Palestynka spaceruj\u0105ca po Hebronie zostaje zatrzymana przez izraelskich \u017co\u0142nierzy i s\u0142yszy rzeczowe: \u201eTu chodz\u0105 tylko \u017bydzi\u201d[4]<\/a><\/sup>. W ten spos\u00f3b kolonialna administracja postrzegalnego kontroluje, kto ma w niej udzia\u0142<\/em>, w jaki spos\u00f3b branie tego udzia\u0142u<\/em> jest spo\u0142ecznie dzielone i jak\u0105 form\u0119 to uczestnictwo<\/em> mo\u017ce przyj\u0105\u0107 lub nie. To, co nazywamy zdrowym rozs\u0105dkiem<\/em>, jest niczym innym jak zmys\u0142owym porz\u0105dkiem policji \u2013 punktami kontrolnymi i wie\u017cyczkami stra\u017cniczymi zainstalowanymi na granicach do\u015bwiadczenia i postrzegania, estetyczn\u0105 administracj\u0105, kt\u00f3ra kszta\u0142tuje i tnie \u017cycie spo\u0142eczne.<\/p>\n\n\n\n

Ranci\u00e8re twierdzi, \u017ce jedyn\u0105 prawdziwie polityczn\u0105 reakcj\u0105 w ramach tego dzielenia postrzegalnego jest przeciwstawienie si\u0119 i zwalczanie tych form dzia\u0142a\u0144 policyjnych. Polityka w ten spos\u00f3b zawsze powstaje jako anarchia<\/em>, kt\u00f3ra kryje si\u0119 pod wszystkimi arch\u0113<\/em> i wszystkim im zagra\u017ca; jest niesfornym nieporz\u0105dkiem, kt\u00f3ry zawsze d\u0105\u017cy do rozbicia i przekszta\u0142cenia porz\u0105dku estetycznego[5]<\/a><\/sup>. Rz\u0105dy, partie polityczne, demonstracje, strajki \u2013 a nawet rewolucje \u2013 nie s\u0105 polityczne, o ile nie rzucaj\u0105 wyzwania ustalonemu terenowi estetycznemu, dzia\u0142aj\u0105c jedynie w celu przetasowania i przearan\u017cowania hierarchii i porz\u0105dku jego danych cz\u0119\u015bci. W ramach tych estetycznych ram zar\u00f3wno pa\u0144stwo izraelskie, jak i Autonomia Palesty\u0144ska s\u0105 zupe\u0142nie apolityczne<\/em>, jako \u017ce s\u0142u\u017c\u0105 jedynie reprodukcji i rekalibracji okupacyjnej logiki podzia\u0142u, operuj\u0105c w spos\u00f3b nieodr\u00f3\u017cnialny od policji. Dla Ranci\u00e8re’a polityka ostatecznie pojawia si\u0119 tylko wtedy, gdy ci, kt\u00f3rzy si\u0119 nie licz\u0105 i nie maj\u0105 \u017cadnego udzia\u0142u [have no part<\/em>], sami bior\u0105 si\u0119 w rachub\u0119 i obieraj\u0105 swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 stron\u0119 [take their own part<\/em>] \u2013 robotnik realizuje si\u0119 jako proletariusz<\/em>, kobieta jako feministka<\/em>, skolonizowana jako lud<\/em> i tak dalej \u2013 zaburzaj\u0105c aktualne dzielenie postrzegalnego i wymuszaj\u0105c powstanie nowego. Z jednej strony jest wi\u0119c policja, kt\u00f3ra koduje i egzekwuje arch\u0113<\/em> spo\u0142ecze\u0144stwa, a z drugiej strony jest polityczna anarchia<\/em>, kt\u00f3ra zawsze grozi zak\u0142\u00f3ceniem i zresetowaniem estetycznej administracji porz\u0105dku spo\u0142ecznego.<\/p>\n\n\n\n

Podczas gdy podej\u015bcie Ranci\u00e8re’a by\u0142o szeroko stosowane do teoretyzowania wszystkiego od walki klasowej, przez \u017cycie domowe, po sztuk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105, w konfrontacji z trwaj\u0105cym ludob\u00f3jstwem w Palestynie ujawniaj\u0105 si\u0119 ograniczenia jego projektu[6]<\/a><\/sup>. Im d\u0142u\u017cej Izrael utrzymuje sw\u00f3j apartheid i bardziej intensyfikuje on pustoszenie Gazy, tym bardziej oczywiste staje si\u0119 to, \u017ce porz\u0105dek kolonialny i spo\u0142eczny zbudowany jest nie tylko na estetyce \u2013 <\/em>policyjnej kontroli \u017cy\u0107, kt\u00f3ra okre\u015bla, kto ma udzia\u0142 i uczestniczy, ale tak\u017ce na tym, co nazywam anestetyk\u0105 \u2013 <\/em>policyjnej <\/em>kontroli \u017cy\u0107, kt\u00f3ra kszta\u0142tuje nie ich uczestnictwo<\/em>, ale ich eksterminacj\u0119<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Anestetyczna przemoc liczy \u017cycia coraz dok\u0142adniej tylko po to, by m\u00f3c jeszcze dok\u0142adniej obliczy\u0107 ich zdewastowanie. Przyznaje \u017cyciom udzia\u0142, ale tylko po to, by mog\u0142y uczestniczy\u0107 w swojej ekspansywnej czystce. Sprawia, \u017ce \u017cycia staj\u0105 si\u0119 coraz bardziej widoczne, ale tylko po to, by m\u00f3c je jeszcze bardziej wymaza\u0107. Anestetyka jest formalnym odwr\u00f3ceniem estetyki \u2013 przydziela udzia\u0142 i zarz\u0105dza cz\u0119\u015bciami nie w celu nadania formy jakiemukolwiek arch\u0113<\/em> lub porz\u0105dkowi, ale raczej by niszczy\u0107 to, co anarchiczne i nieuporz\u0105dkowane. Podczas gdy estetyka produkuje i utrzymuje w\u0142asn\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 liczb\u0119 i rozk\u0142ad cz\u0119\u015bci, to czyni\u0105c to, wystawia si\u0119 na naddatek \u2013 to, co nie daje si\u0119 liczy\u0107 czy uczestniczy\u0107. Anestetyka zwraca si\u0119 wi\u0119c w\u0142a\u015bnie ku temu nadmiernemu<\/em>, by formalnie je otoczy\u0107, a nast\u0119pnie wygasi\u0107, zawsze trzymaj\u0105c si\u0119 swojej zasadniczo wrogiej logiki formalnej: spostrzec <\/em>[sense<\/em>] i zniszczy\u0107<\/em>. Rozwija si\u0119 wraz z estetyk\u0105 jako komplementarny wymiar kapitalistycznego i kolonialnego porz\u0105dku \u2013 estetyka zarz\u0105dza \u017cyciem, a anestetyka je unicestwia.<\/p>\n\n\n\n

Zaostrzona rze\u017a izraelskiej anestetycznej przemocy rozprzestrzenia si\u0119 najbardziej obficie za po\u015brednictwem szeregu technologii cyfrowych, posuwaj\u0105c kolonialny projekt naprz\u00f3d poprzez sprowadzanie na skolonizowanych coraz lepiej zsieciowych fal spustoszenia. Izrael szczyci si\u0119 swoimi zaawansowanymi technologiami nadzoru, kt\u00f3re aspiruj\u0105 do udokumentowania i informatycznego uchwycenia ka\u017cdej cz\u0105stki okupowanych przez niego terytori\u00f3w, d\u0105\u017c\u0105c do informatycznej integracji, a tym samym zrozumienia<\/em> [make sense<\/em>] tego, co pustoszy w ramach swoich kolonialnych aparat\u00f3w. Drony kr\u0105\u017c\u0105 nad dzielnicami i streamuj\u0105 nagrania, punkty kontrolne s\u0105 g\u0119sto wyposa\u017cone w technologie rozpoznawania twarzy, a \u015bledzenie lokalizacji telefon\u00f3w kom\u00f3rkowych i rozm\u00f3w jest wszechobecne. A jednak ca\u0142y ten nadz\u00f3r jest podejmowany tylko jako cz\u0119\u015b\u0107 projektu kolonialnego, kt\u00f3ry d\u0105\u017cy do wymazania tego, co tak szczeg\u00f3\u0142owo rejestruje<\/em>, sprowadzaj\u0105c ludob\u00f3jcze zniszczenie na to, co czyni postrzegalnym[7]<\/a><\/sup>. W Palestynie to w\u0142a\u015bnie zdominowani<\/em> s\u0105 najwyra\u017aniej s\u0142yszani i widziani przez tych, kt\u00f3rzy dominuj\u0105; to oni s\u0105 najdok\u0142adniej dokumentowani, monitorowani, spostrzegani i poddawani anestetycznej przemocy<\/em>, kt\u00f3ra przyznaje im w\u0142asne miejsce i udzia\u0142 w trwaj\u0105cym ludob\u00f3jstwie.<\/p>\n\n\n\n

Podczas gdy estetyka funkcjonuje jako porz\u0105dek policyjny, kt\u00f3remu przeciwstawia si\u0119 polityka, anestetyka dzia\u0142a zamiast tego jako polityka policyjna<\/em>, jako arch\u0113<\/em>, kt\u00f3re bierze anarchi\u0119 za obiekt do rozliczenia i podzia\u0142u w ramach swoich tryb\u00f3w czystkowej przemocy. W re\u017cimach estetycznych numery s\u0105 drukowane na dowodach osobistych i przechowywane w bazach danych jako spos\u00f3b \u015bledzenia i przydzielania biopolitycznych wsp\u00f3\u0142rz\u0119dnych wszystkim \u017cyciom, kt\u00f3re uczestnicz\u0105 w spo\u0142ecze\u0144stwie. Z kolei w re\u017cimach anestetycznych numery zapisuje si\u0119 na r\u0119kach i renderuje na nagraniach z dron\u00f3w jako spos\u00f3b informowania r\u00f3\u017cnych, nieustannie pracuj\u0105cych maszynerii \u015bmierci[8]<\/a><\/sup>. Przej\u015bcie od estetyki do anestetyki oznacza tutaj przej\u015bcie od logiki dodawania do logiki odejmowania \u2013 od liczenia, kt\u00f3re dodaje i ca\u0142kuje \u017cycia w ramach dystrybucji spo\u0142ecznej, do liczenia, kt\u00f3re odejmuje i usuwa \u017cycia z istnienia. Anestetyka w ten spos\u00f3b opiera si\u0119 na matematyce odliczania, r\u00f3wnoleg\u0142ym procesie liczenia ujemnego, kt\u00f3ry odk\u0142ada rzeczy na bok, aby przydzieli\u0107 przemoc szczeg\u00f3lnie temu, co nadmierne<\/em>[9]<\/a><\/sup>. Gdy tak zwana spo\u0142eczno\u015b\u0107 mi\u0119dzynarodowa spiera si\u0119 o w\u0142a\u015bciw\u0105 ilo\u015b\u0107 proporcjonalnej przemocy, w rzeczywisto\u015bci d\u0105\u017cy do ustalenia w\u0142a\u015bciwych proporcji przemocy estetycznej i anestetycznej, w\u0142a\u015bciwej r\u00f3wnowagi tego, co dla Palesty\u0144czyk\u00f3w jest kolejno apartheidem i ludob\u00f3jstwem[10]<\/a><\/sup>.<\/p>\n\n\n\n

Obecny anesteyczny atak Izraela na Palestyn\u0119 bierze \u017cycie w rachub\u0119 przede wszystkim jako dane i jako takie dokonuje ich podzia\u0142u, co pozwala na coraz wi\u0119ksz\u0105 automatyzacj\u0119 ludob\u00f3jstwa. W artykule opublikowanym przez +972 Magazine<\/em> \u017ar\u00f3d\u0142a wewn\u0105trz izraelskiej armii opisuj\u0105, w jaki spos\u00f3b zmilitaryzowana dewastacja Gazy opiera si\u0119 na systemie znanym jako Habsora<\/em> (\u201eEwangelia\u201d): sztucznej inteligencji, kt\u00f3ra \u201eprzetwarza ogromne ilo\u015bci danych, kt\u00f3rych \u00abnie by\u0142yby w stanie przetworzy\u0107 nawet dziesi\u0105tki tysi\u0119cy oficer\u00f3w wywiadu\u00bb i rekomenduje miejsca bombardowa\u0144 w czasie rzeczywistym\u201d[11]<\/a><\/sup>. Zdigitalizowane aparaty nadzoru rozmieszczone w ten spos\u00f3b w ca\u0142ej Palestynie wytwarzaj\u0105 ogromne ilo\u015bci danych o \u017cyciu ka\u017cdej Palestynki, z kt\u00f3rych wszystkie s\u0105 przekazywane do tej \u201efabryki masowych zab\u00f3jstw\u201d, dzi\u0119ki kt\u00f3rej \u201ewojsko mo\u017ce generowa\u0107 nowe cele w szybszym tempie ni\u017c atakuje\u201d, a \u201eliczba cywil\u00f3w, kt\u00f3rzy prawdopodobnie zostan\u0105 zabici, jest (…) obliczana i znana z wyprzedzeniem jednostkom wywiadowczym armii\u201d[12]<\/a><\/sup>. Podczas gdy izraelska armia twierdzi, \u017ce jej celem s\u0105 wy\u0142\u0105cznie cz\u0142onkowie Hamasu, a zamordowanych cywil\u00f3w nazywa stratami ubocznymi, wykorzystanie tych technologii ujawnia, \u017ce wszystkie zabite osoby zosta\u0142y uwzgl\u0119dnione przed rozpocz\u0119ciem zabijania, a wszystkim \u017cyciom zosta\u0142y przyznane<\/em> odpowiednie miejsca<\/em> w ramach technologii cyfrowych, kt\u00f3re je spostrzegaj\u0105, a nast\u0119pnie kieruj\u0105 w ich stron\u0119 bomby. W re\u017cimie anestetycznym straty w cywilach [collateral deaths<\/em>] s\u0105 zestawiane<\/em> [collated<\/em>] w aparacie obliczeniowym, w kt\u00f3rym \u017cycia s\u0105 liczone, obliczane, a nast\u0119pnie zabijane.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Gdy bomby ju\u017c spada\u0142y, ale nie rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 jeszcze inwazja l\u0105dowa, Palesty\u0144czycy otrzymali od izraelskiego wojska rozkaz ewakuacji do po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci Strefy Gazy; zrzucono na nich ulotki ostrzegaj\u0105ce przed nadchodz\u0105c\u0105 przemoc\u0105. Te osoby, kt\u00f3re zdecydowa\u0142y si\u0119 na ucieczk\u0119 w nadziei na przetrwanie tej kontynuacji Nakby \u2013 kt\u00f3re spakowa\u0142y swoje rzeczy i szybko opu\u015bci\u0142y swoje domy \u2013 zosta\u0142y zmuszone do przej\u015bcia przez zainstalowane wzd\u0142u\u017c trasy ewakuacji kontenery transportowe, wyposa\u017cone w technologie nadzoru. Ich twarze sprawdzane by\u0142y w izraelskich bazach danych biometrycznych, aparaturze zaprojektowanej do przesiewania i sortowania wysiedlonych w celu znalezienia dodatkowych cel\u00f3w do wyeliminowania[13]<\/a><\/sup>. Gdy ludzie zacz\u0119li przybywa\u0107 do po\u0142udniowej Gazy, zrzucono na nich nowe ulotki, kt\u00f3re linkowa\u0142y do internetowej mapy dziel\u0105cej Gaz\u0119 na siatk\u0119 ponumerowanych obszar\u00f3w, dzi\u0119ki kt\u00f3rej IDF mog\u0142y zarz\u0105dzi\u0107 ewakuacje i prowadzi\u0107 operacje w bardziej szczeg\u00f3\u0142owej skali, przekszta\u0142caj\u0105c teren w przestrze\u0144, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna by\u0142o anestetycznie i na \u017cyczenie skalibrowa\u0107 w strefy \u015bmierci[14]<\/a><\/sup>. Nie wystarczy zmusi\u0107 ludzi do ucieczki z miejsca, w kt\u00f3rym \u017cyj\u0105, zmusi\u0107 ich do krycia si\u0119 pod kulami snajper\u00f3w i pociskami czo\u0142g\u00f3w, poinstruowa\u0107 ich, \u017ce ani szpitale, ani szko\u0142y nie s\u0105 bezpieczne, ani pogrzeba\u0107 ich pod grubymi warstwami p\u0142on\u0105cego py\u0142u i gruzu. Nie wystarczy te\u017c zag\u0142odzi\u0107 ich i odci\u0105\u0107 im wod\u0119, elektryczno\u015b\u0107 i komunikacj\u0119 czy zablokowa\u0107 ca\u0142e terytorium, powoduj\u0105c tak powa\u017cne niedobory, \u017ce nag\u0142e amputacje i operacje musz\u0105 by\u0107 wykonywane bez u\u017cycia \u015brodk\u00f3w znieczulaj\u0105cych[15]<\/a><\/sup>. Anestetyczna logika ludob\u00f3jstwa nie tylko wymaga, aby \u017cycie to wszystko przetrwa\u0142o, ale tak\u017ce by w mi\u0119dzyczasie jego unicestwiania by\u0142o dokumentowane, poddawane podzia\u0142owi i liczone \u2013 aby zar\u00f3wno \u017cycie, jak i zabijanie by\u0142y uczynione postrzegalnym<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Ten zmys\u0142owy podzia\u0142 masakry jest anestetycznie odzwierciedlony w tym, co nast\u0119puje po masowych bombardowaniach i inwazjach naziemnych: kiedy od ocala\u0142ych oczekuje si\u0119 przedstawienia globalnej publice szczeg\u00f3\u0142owych dowod\u00f3w na w\u0142asn\u0105 zag\u0142ad\u0119. W miar\u0119 jak ta rekurencyjna ekspresja anestetycznego przejmuje kontrol\u0119 nad sytuacj\u0105, mapowanie okolicy przez satelity i filmowanie przez drony, a nast\u0119pnie obracanie jej w gruzy jest tylko pierwszym krokiem procesu, kt\u00f3ry nast\u0119pnie zmusza do tego, by ruiny, \u015bmier\u0107 i zniszczenie zosta\u0142y udokumentowane i rozpowszechnione w internecie. \u017bycie i \u015bmier\u0107 nabieraj\u0105 sensu<\/em> [make sense<\/em>] tylko jako punkty danych w ramach kampanii wojskowej, tylko jako gwa\u0142towne zdarzenia, kt\u00f3re nale\u017cy rozpozna\u0107 i zarejestrowa\u0107 w ramach tego samego ludob\u00f3jczego aparatu, kt\u00f3ry je realizuje. Izrael przedstawia to spustoszenie jako dow\u00f3d swojego sukcesu, jednocze\u015bnie m\u00f3wi\u0105c tym, kt\u00f3re prze\u017cy\u0142y w\u015br\u00f3d gruz\u00f3w, \u017ce w rzeczywisto\u015bci same si\u0119 zbombardowa\u0142y, redukuj\u0105c sytuacj\u0119 do formy dowodu, kt\u00f3ry ujawnia jedynie \u201epost\u0119p\u201d ludob\u00f3jstwa i nic wi\u0119cej. Stanie si\u0119 \u015bwiadkiem w tym anestetycznym kontek\u015bcie oznacza skazanie si\u0119 na odgrywanie roli \u015bwiadka policyjnego<\/em> \u2013 poddawanie \u017cycia i \u015bmierci tych wok\u00f3\u0142 ciebie przes\u0142uchaniom i weryfikacji tych si\u0142, kt\u00f3re gromadz\u0105 dowody tylko jako spektakularne trofea ich w\u0142asnego ludob\u00f3jczego triumfu i performatywnie eksponowanej chorobliwej dumy izraelskich \u017co\u0142nierzy, kt\u00f3rzy u\u015bmiechaj\u0105 si\u0119 i robi\u0105 sobie selfie<\/a> na tle bombardowanych palesty\u0144skich dzielnic.<\/p>\n\n\n\n

Anestetyka ostatecznie przypomina tutaj co\u015b bli\u017cszego jej potocznemu u\u017cyciu, najpierw dzia\u0142aj\u0105c jako postrzeganie<\/em>, kt\u00f3r<\/em>e <\/em>niszczy<\/em>, nim osi\u0105gnie sw\u0105 kulminacj\u0119 w zniszczeniu <\/em>postrzegania<\/em>. Kiedy w budynku mieszkalnym w Strefie Gazy wybucha bomba, robi co\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko rozsadza dach, kt\u00f3ry chroni\u0142 wn\u0119trze przed pogod\u0105 i niebem, dezintegruje \u015bciany, kt\u00f3re oddziela\u0142y kuchni\u0119 od sypialni, bibliotek\u0119 od pokoju dziecinnego lub prysznic od ogrodu, i grzebie mieszka\u0144c\u00f3w budynku pod lawinami gruzu. Bomba dzia\u0142a r\u00f3wnie\u017c jako forma przemocy niszcz\u0105cej <\/em>postrzeganie<\/em> \u2013 eksploduj\u0105c wszelkie poczucie wn\u0119trza i zewn\u0119trza, znanego i nieznanego, znajomego i obcego \u2013 rozdrabniaj\u0105cej budynki i cia\u0142a na sterty wymieszanego z mi\u0119sem gruzu, odporne na kategoryzacj\u0119, a tym bardziej na zrozumienie przez tych, kt\u00f3rzy prze\u017cyli. Deszcz izraelskich bomb rozsadza r\u00f3\u017cnice mi\u0119dzy jednym a drugim miejscem oraz mi\u0119dzy tym a tamtym \u017cyciem, powoduj\u0105c, \u017ce te, kt\u00f3re \u017cyj\u0105 dalej, robi\u0105 to w stanach traumy i szoku, nie mog\u0105c ju\u017c nada\u0107 sensu \u015bwiatu, kt\u00f3ry zosta\u0142 wok\u00f3\u0142 nich zdeformowany. Zmilitaryzowane postrzeganie re\u017cimu kolonialnego zasila zatem formy przemocy, kt\u00f3re sprawiaj\u0105, \u017ce sam \u015bwiat i \u017cycie staj\u0105 si\u0119 coraz bardziej bezsensowne; powi\u0119ksza ruiny, kt\u00f3rych nie mo\u017cna ju\u017c zgrabnie podzieli\u0107 ani jasno postrzega\u0107; przyczynia si\u0119 do tego, co mo\u017cna zrozumie\u0107 jedynie jako ludob\u00f3jstwo.<\/p>\n\n\n\n

W ramach izraelskiej anestetycznej przemocy kolonialnej palesty\u0144skie \u017cycie zostaje ostatecznie przekszta\u0142cone w materia\u0142 nadaj\u0105cy si\u0119 do utylizacji i wyrzucenia \u2013 w to, co Achille Mbembe nazwa\u0142 \u201eszcz\u0105tkowym cz\u0142owiecze\u0144stwem, podobnym do odpad\u00f3w\u201d[16]<\/a><\/sup>. Jako \u017ce estetyka wyznacza wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne \u017cycia, a anestetyka wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne \u015bmierci, \u017cyciom przyznaje si\u0119 udzia\u0142, aby umie\u015bci\u0107 je w porz\u0105dku policyjnym lub si\u0119 go pozby\u0107. Gaza i Zachodni Brzeg s\u0105 postrzegane wy\u0142\u0105cznie jako pozosta\u0142o\u015bci po projekcie kolonialnym \u2013 jako resztki, kt\u00f3re musz\u0105 zosta\u0107 w pe\u0142ni skategoryzowane i skatalogowane tylko po to, by ich usuni\u0119cie mog\u0142o zosta\u0107 w pe\u0142ni potwierdzone i zako\u0144czone. Syjonistyczne fantazje o tym, \u017ce Izrael sprawi, by pustynia zakwit\u0142a, musz\u0105 zosta\u0107 ponownie odczytane w \u015bwietle rzeczywisto\u015bci, w kt\u00f3rej \u017cycie, kt\u00f3re zdominowa\u0142, usycha jako detrytus[17]<\/a><\/sup>. W nurtach izraelskiej anestetycznej przemocy wszystko nabiera sensu przy coraz wi\u0119kszej dok\u0142adno\u015bci, ale tylko jako spos\u00f3b na lepsze nadzorowanie i oczyszczanie coraz bardziej skolonizowanego pustkowia, rozszerzaj\u0105cego si\u0119 na powierzchni\u0119 \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Je\u015bli estetyka funkcjonuje jako arch\u0113<\/em>, kt\u00f3re dokonuje podzia\u0142u w swoich anarchistycznych fundamentach i policyjnie je kontroluje, a anestetyka powstaje jako arch\u0113<\/em> oparte na eliminacji tego, co anarchiczne, to co pozostaje z samej anarchii? Dla Ranci\u00e8re’a anarchia polityki osi\u0105ga sw\u00f3j kres w\u0142a\u015bnie wtedy, gdy staje si\u0119 zwi\u0105zana z porz\u0105dkiem policyjnym, z kt\u00f3rym aspiruje si\u0119 zmierzy\u0107, nigdy nie realizuj\u0105c si\u0119 jako anarchia sama w sobie<\/em>, a jedynie zawsze anarchicznie reorganizuj\u0105c porz\u0105dek spo\u0142eczny, nast\u0119pnie b\u0119d\u0105c przez niego ponownie wch\u0142anian\u0105[18]<\/a><\/sup>. W tym sensie Ranci\u00e8re postrzega anarchiczn\u0105 polityk\u0119 jedynie jako \u015brodek reformowania i redystrybucji porz\u0105dku policyjnego, ostatecznie dochodz\u0105c do wniosku, \u017ce jest ona rzadkim zjawiskiem, kt\u00f3re nigdy nie utrzyma si\u0119 poza policj\u0105, kt\u00f3ra j\u0105 prze\u017cywa i ujarzmia. Je\u015bli zaakceptujemy to potulne i pow\u015bci\u0105gliwe poj\u0119cie anarchii, musimy r\u00f3wnie\u017c zaakceptowa\u0107, \u017ce estetyczne i anestetyczne zarz\u0105dzanie \u015bwiatem jest jej istotn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105. Czy na tym zawsze b\u0119dzie polega\u0107 \u017cycie \u2013 na wyborze mi\u0119dzy byciem policyjnie kontrolowanym a eksterminowanym?<\/p>\n\n\n\n

Za ka\u017cdym razem gdy przychodzi\u0142em wraz ze studentami, pracownikami i wyk\u0142adowcami na zaj\u0119cia, kt\u00f3re prowadzi\u0142em w Abu Dis na Zachodnim Brzegu \u2013 i kiedy z nich wychodzi\u0142em \u2013 musia\u0142em przechodzi\u0107 razem ze wszystkimi obok muru separacyjnego, kt\u00f3ry zosta\u0142 postawiony vis-\u00e0-vis wej\u015bcia na uniwersytet. Mur zdobi\u0142y malowid\u0142a Jerozolimy, faluj\u0105cych b\u0142\u0119kitnych fal i nabazgrane has\u0142a takie jak \u0643\u0641\u0627\u064a\u0629 (\u201ekefaya\u201d \u2013 \u201ewystarczy\u201d), a miejscami zw\u0119glony by\u0142 przez r\u00f3\u017cne po\u017cary, kt\u00f3re zosta\u0142y wzniecone podczas okresowo odbywaj\u0105cych si\u0119 tam star\u0107 z patrolami IDF. W \u015bcianie by\u0142a r\u00f3wnie\u017c wykuta przez student\u00f3w dziura, kt\u00f3rzy zakryli swoje twarze kefijami i u\u017cyli m\u0142ot\u00f3w do rozbicia betonu. Szczelina, przez kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna by\u0142o zmie\u015bci\u0107 niewiele wi\u0119cej, ni\u017c r\u0119k\u0119. Dziura ta nie by\u0142a cz\u0119\u015bci\u0105 podzia\u0142u, a raczej istnia\u0142a po prostu jako jego nieobecno\u015b\u0107, jako otw\u00f3r, kt\u00f3ry mo\u017cna by\u0142o dostrzec i do\u015bwiadczy\u0107 tylko w jego negatywno\u015bci. Tylko dlatego, \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 kolonialnego \u015bwiata zosta\u0142a zburzona i zniszczona. Ta negacja cz\u0119\u015bci, ta dziura, kt\u00f3ra przebi\u0142a si\u0119 przez dystrybucj\u0119 i administracj\u0119 \u017cycia, jest miejscem, w kt\u00f3rym mo\u017cemy zacz\u0105\u0107 d\u0105\u017cy\u0107 do innego sposobu my\u015blenia anarchii<\/em>, kt\u00f3ry mo\u017ce pozwoli\u0107 nam zacz\u0105\u0107 uwalnia\u0107 j\u0105 od porz\u0105dku policyjnego aspiruj\u0105cy do tak zupe\u0142nego jej pochwycenia i ograniczenia.<\/p>\n\n\n\n

Ta dziura w \u015bcianie nie aspirowa\u0142a do zmiany \u015bcie\u017cki \u015bciany w bardziej korzystnym, sprawiedliwym czy demokratycznym kierunku, ani do estetyzacji jej w ten czy inny spos\u00f3b, ale po prostu istnia\u0142a jako dow\u00f3d jej nieobecno\u015bci, \u015bwiata, w kt\u00f3rym kiedy\u015b istnia\u0142 podzia\u0142, ale ju\u017c go nie ma. Prawdziwe pi\u0119kno dziury tkwi w\u0142a\u015bnie w tym, \u017ce nie musi ona nikomu niczego udowadnia\u0107 ani do niczego przekonywa\u0107, nie trzeba jej t\u0142umaczy\u0107 ani nadawa\u0107 jej sensu, a jej istnienie nie zale\u017cy od tego, czy jest reprezentowana lub liczona, eksponowana lub weryfikowana, definiowana lub wyznaczana. Dziura jest raczej dowodem na sam\u0105 siebie i swoj\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107<\/em>, na istnienie poza policj\u0105 \u2013 na anarchi\u0119. Anarchia gnie\u017adzi si\u0119 w dekonstrukcji skonstruowanego porz\u0105dku, deformalizacji kolonialnej formy, odej\u015bciu od podzia\u0142u. Tej luki w architekturze w\u0142adzy nie da si\u0119 uchwyci\u0107, ale mimo to istnieje <\/em>ona jako zniesienie tego, co aspiruje do pochwycenia wszystkiego. Je\u015bli istnieje co\u015b takiego jak anarchia sama w sobie<\/em>, to znajduje si\u0119 ona w\u0142a\u015bnie w tych praktykach i repertuarach, kt\u00f3rych nie mo\u017cna doda\u0107 ani odj\u0105\u0107, ale kt\u00f3re raczej uniewa\u017cniaj\u0105 rachunek dominacji, kt\u00f3re nie godz\u0105 si\u0119 na bycie branymi w rachub\u0119 i na uczestnictwo w\u0142a\u015bciwe wszelkiej ukonstytuowanej w\u0142adzy, a zamiast tego tworz\u0105 otw\u00f3r w samym sercu rzeczy[19]<\/a><\/sup>. Mo\u017cliwo\u015b\u0107 Palestyny, kt\u00f3ra mo\u017ce uciec od kolonialnej dewastacji \u2013 kt\u00f3ra mo\u017ce wyzwoli\u0107 si\u0119 od policji i od podzia\u0142u \u2013 trwa w\u0142a\u015bnie w tych \u017cyciach, kt\u00f3re wybijaj\u0105 dziury w estetycznym i anestetycznym \u015bwiecie, nie daj\u0105c nam czego\u015b, na co<\/em> mo\u017cemy patrze\u0107, a co\u015b, przez co<\/em> mo\u017cemy spogl\u0105da\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\n
<\/div>\n\n\n\n

Pierwotna publikacja<\/strong>: Ill Will<\/a><\/h3>\n\n\n\n

Data publikacji<\/strong>: 16.12.2023<\/h3>\n\n\n\n

Zdj\u0119cia<\/strong>: Active Stills<\/a><\/h3>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

[1]<\/a> Y. Khalili, Freedom of Speech, Freedom of Noise<\/em><\/a>, e-flux journal, February, 2019.<\/p>\n\n\n\n

[2]<\/a> przyp. t\u0142um.: Autor, podobnie jak Ranci\u00e8re, o tw\u00f3rczo\u015b\u0107 kt\u00f3rego si\u0119 opiera, u\u017cywa tutaj wielokrotnie s\u0142owa sensible, <\/em>jak i zbli\u017conych do niego znaczeniem s\u0142\u00f3w sense, sensual. <\/em>Wszystkie odnosz\u0105 si\u0119 do tego postrzegania \u2013 zar\u00f3wno zmys\u0142ami, jak i rozumem \u2013 i rozumienia otaczaj\u0105cego osob\u0119 postrzegaj\u0105c\u0105 otoczenia; tego, jak widzimy, obejmujemy my\u015bl\u0105 i porz\u0105dkujemy to, co widzimy. Autor mocno bawi si\u0119 r\u00f3\u017cnymi znaczeniami i kontekstami, przez co s\u0142owa te s\u0105 t\u0142umaczone w tek\u015bcie bardzo r\u00f3\u017cnie; zawsze jednak zaznaczam, \u017ce dane miejsce odnosi si\u0119 do tego podstawowego sensu.<\/p>\n\n\n\n

[3]<\/a> Ranci\u00e8re dzielenie postrzegalnego defniuje jako \u201esystem odczuwalnych [sensible<\/em>] pewnik\u00f3w, kt\u00f3re uwidaczniaj\u0105 istnienie zarazem tego, co wsp\u00f3lne, jak i podzia\u0142\u00f3w, definiuj\u0105cych w jego obr\u0119bie poszczeg\u00f3lne miejsca oraz cz\u0119\u015bci. Dzielenie postrzegalnego ustanawia jednocze\u015bnie to, co jest wsp\u00f3\u0142dzielone, i jego odr\u0119bne cz\u0119\u015bci. Owo rozmieszczenie cz\u0119\u015bci i miejsc opiera si\u0119 na takim dzieleniu przestrzeni, czasu i form aktywno\u015bci, kt\u00f3re okre\u015bla, w jaki spos\u00f3b mo\u017cliwy jest udzia\u0142 w tym, co wsp\u00f3lne, i jak te wszystkie elementy uczestnicz\u0105 w samym procesie dzielenia.\u201d [J. Ranci\u00e8re, Dzielenie postrzegalnego. Estetyka i polityka, <\/em>Krak\u00f3w 2007, s. 69].<\/p>\n\n\n\n

[4]<\/a> Manal al-Ja\u2019bri, Separation policy in Hebron: Military renews segregation on main street; wide part \u2013 for Jews, narrow, rough side passage \u2013 for Palestinians<\/em><\/a>, B’Tselem, February 2015<\/p>\n\n\n\n

[5]<\/a> Przeciwko narzuconemu konsensusowi policji, Ranci\u00e8re twierdzi, \u017ce polityka jest \u201especyficznym zerwaniem logiki arche<\/em>. Zak\u0142ada nie tylko zerwanie z \u201enormalnym\u201d podzia\u0142em pozycji na tych, kt\u00f3rzy sprawuj\u0105 w\u0142adz\u0119, oraz tych, kt\u00f3rzy si\u0119 jej podporz\u0105dkowuj\u0105, ale zerwanie z sam\u0105 logik\u0105 \u201ew\u0142a\u015bciwych\u201d cech, kt\u00f3re dawa\u0142yby prawo zaj\u0119cia tych pozycji.\u201d [J. Ranci\u00e8re, Dziesi\u0119\u0107 tez o polityce<\/em> [w:] Na brzegach politycznego<\/em>, Krak\u00f3w 2008, s. 21].<\/p>\n\n\n\n

[6]<\/a> Odrzucenie przez Ranci\u00e8re’a koncepcji nagiego \u017cycia \u2013 jego niezdolno\u015b\u0107 do zrozumienia, \u017ce ci, kt\u00f3rzy s\u0105 eksterminowani, s\u0105 r\u00f3wnie\u017c liczeni<\/em> \u2013 jest ostatecznie tym, co wyznacza pora\u017ck\u0119 jego projektu. Przyk\u0142adem w tym wzgl\u0119dzie jest odpowied\u017a Ranci\u00e8re’a na analiz\u0119 Holokaustu Agambena, w kt\u00f3rej argumentuje on, \u017ce demos<\/em> nale\u017cy rozumie\u0107 nie jako nieokre\u015blone miejsce nagiego \u017cycia, ale jako \u201erachunkiem tych, kt\u00f3rzy si\u0119 nie licz\u0105 \u2013 albo udzia\u0142em tych, kt\u00f3rzy nie bior\u0105 udzia\u0142u. (\u2026) podmiotami nadmiarowymi, stanowi\u0105 zapis rachunku tych, kt\u00f3rzy si\u0119 nie licz\u0105, w formie naddatku\u201d [J. Ranci\u00e8re, Kto jest podmiotem praw cz\u0142owieka, t\u0142um. A. Czarnacka, [w:] Nienawi\u015b\u0107 do demokracji, Krak\u00f3w 2008, s. 133]. Czyni\u0105c to, nie pojmuje sposobu, w jaki liczenie niepoliczonych <\/em>jest w\u0142a\u015bnie tym, co ludob\u00f3jstwo przyjmuje jako sw\u00f3j przedmiot, jako naddatek<\/em>, kt\u00f3ry nale\u017cy wyeliminowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

[7]<\/a> Po teoretyzacj\u0119 tego, jak te formy postrzegania dzia\u0142aj\u0105 jako formy abstrakcji w kontek\u015bcie Palestyny, zobacz m\u00f3j poprzedni tekst Pomi\u0119dzy morzem a ogrodzeniem.<\/em><\/a><\/p>\n\n\n\n

[8]<\/a> Zapisywanie liczb na r\u0119kach jest nici\u0105 dominacji, kt\u00f3ra by\u0142a formalnie szyta przez ca\u0142y XX i XXI wiek, przebijaj\u0105c powierzchni\u0119 historii w Holokau\u015bcie, w masowych represjach wobec migrant\u00f3w, a obecnie w trwaj\u0105cym ataku na Gaz\u0119, gdzie Mohammed Odeh, 14-letni Palesty\u0144czyk, kt\u00f3ry zosta\u0142 zatrzymany przez izraelskich \u017co\u0142nierzy, wspomina: \u201ePowtarzali: \u00abWszyscy jeste\u015bcie Hamasem\u00bb. Zapisali na naszych ramionach numery. M\u00f3j numer to 56. Kiedy wyci\u0105ga r\u0119ce, czerwony marker jest nadal widoczny na jego sk\u00f3rze\u201d. (Linah Alsaafin and Maram Humaid, \u201eLike we were lesser humans\u201d<\/em>: Gaza boys, men recall Israeli arrest, torture<\/em><\/a>, Al Jazeera,<\/em> December 12, 2023).<\/p>\n\n\n\n

[9]<\/a> Catherine Malabou zauwa\u017ca, \u017ce dla Ranci\u00e8re’a re\u017cimy estetyczne obejmuj\u0105 \u201ewydzielanie uprawnie\u0144 do sprawowania w\u0142adzy (…) podzia\u0142, kt\u00f3ry ka\u017ce nam wierzy\u0107 w to, \u017ce ka\u017cdy ma lub mo\u017ce mie\u0107 sw\u00f3j udzia\u0142\u201d [C. Malabou, Au Voleur ! : Anarchisme et philosophie<\/em>, Paris 2022, s. 250]. Sam Ranci\u00e8re definiuje estetyczny naddatek jako wynikaj\u0105cy z liczenia tego, co spo\u0142eczne, zauwa\u017caj\u0105c, \u017ce chocia\u017c funkcj\u0105 policji jest \u201etakie dzielenie postrzegalnego, kt\u00f3re unika pustki i nadmiaru\u201d, to liczenie to odbywa si\u0119 jako \u201eusuni\u0119cie wszelkich naddatk\u00f3w\u201d, naddatku, kt\u00f3ry polityka mo\u017ce uzna\u0107 za sw\u00f3j w\u0142asny [J. Ranci\u00e8re, Dziesi\u0119\u0107 tez o polityce<\/em> [w:] Na brzegach politycznego<\/em>, Krak\u00f3w 2008, s. 28]. Estetyka w tym sensie deklaruje i narzuca si\u0119 jako totalna, nawet je\u015bli ta totalno\u015b\u0107 wy\u0142ania si\u0119 wraz z konstytutywnym suplementem niepoliczalnego, cz\u0119\u015bci, kt\u00f3re nie maj\u0105 cz\u0119\u015bci, co jest tym, co anestetyczne uznaje za w\u0142asne.<\/p>\n\n\n\n

[10]<\/a> Logika liczenia, kt\u00f3ra przenika zar\u00f3wno estetyk\u0119, jak i anestetyk\u0119, mo\u017ce by\u0107 wyra\u017anie zbie\u017cna z rzymsk\u0105 praktyk\u0105 egzekucji zbuntowanych \u017co\u0142nierzy, od kt\u00f3rej pochodzi s\u0142owo dziesi\u0105stkowa\u0107<\/em>, w kt\u00f3rej jeden na dziesi\u0119ciu by\u0142 zabijany jako spos\u00f3b na narzucenie porz\u0105dku pozosta\u0142ym dziewi\u0119ciu.<\/p>\n\n\n\n

[11]<\/a> Y. Abraham, \u201eA mass assassination factory\u201d: Inside Israel\u2019s calculated bombing of Gaza<\/em><\/a>, +972 Magazine, <\/em>November 30, 2023.<\/p>\n\n\n\n

[12]<\/a> Tam\u017ce.<\/p>\n\n\n\n

[13]<\/a> Evan Hill, reporter \u015bledczy Washington Post, opisa\u0142 ten proces na Twitterze, wykorzystuj\u0105c aktualne zdj\u0119cia satelitarne i nagrania z walk (patrz tutaj<\/u><\/a>).<\/p>\n\n\n\n

[14]<\/a> J. Borger, R. Michaelson, IDF instructions on Gaza refuge zones cruel \u2018mirage\u2019, say aid agencies.<\/em><\/a> The Guardian, December 7, 2023.<\/p>\n\n\n\n

[15]<\/a> N. Al-Mughrabi, A. Ahmar, Surgeon flees Gaza City’s last functioning hospital after anaesthetics run out.<\/em><\/a> Reuters, November 17, 2023.<\/p>\n\n\n\n

[16]<\/a> A. Mbembe, T. T. Nilsen, Thoughts on the Planetary<\/a>,<\/em> New Frame, September 5, 2019.<\/p>\n\n\n\n

[17]<\/a> przyp. red.: Detrytus \u2013 W ekologii okre\u015blenie na martw\u0105, rozdrobnion\u0105 materi\u0119 organiczn\u0105, szcz\u0105tki ro\u015blin, zwierz\u0105t i odchodzi. Po angielsku jednak okre\u015blenie detritus<\/em> oznacza te\u017c szcz\u0105tki cywilizacji, rumowiska.<\/p>\n\n\n\n

[18]<\/a> Catherine Malabou identyfikuje Ranci\u00e8re’a jako filozofa anarchii<\/em>, ale nie jako anarchist\u0119<\/em> w\u0142a\u015bnie z tego powodu, zauwa\u017caj\u0105c, \u017ce \u201eproblem polega na tym, \u017ce chocia\u017c Ranci\u00e8re potwierdza heterogeniczny charakter polityka i \u2013 w sensie pierwotnym \u2013 policji, to jednak broni konieczno\u015bci istnienia tej drugiej. O ile \u00abpolityka szczeg\u00f3lnie przeciwstawia si\u0119 policji\u00bb, to policja nie jest postrzegana jako co\u015b r\u00f3wnie z\u0142ego, co radykalna polityka powinna stara\u0107 si\u0119 obali\u0107\u201d [C. Malabou, Au Voleur ! : Anarchisme et philosophie<\/em>, Paris 2022, s. 239-240]. Sam Ranci\u00e8re twierdzi to samo: \u201echo\u0107 polityka wdra\u017ca logik\u0119 ca\u0142kowicie heterogeniczn\u0105 w stosunku do logiki policji, to jednocze\u015bnie jest z ni\u0105 zawsze zwi\u0105zana\u201d [J. Ranci\u00e8re, Le tort : politique et police<\/em> [w:] La M\u00e9sentente: Politique et philosophie<\/em>, Paris 1995, s. 55].<\/p>\n\n\n\n

[19]<\/a> Wci\u0105\u017c wiele mo\u017cna si\u0119 nauczy\u0107 z teoretyzacji anarchii jako si\u0142y destytuuj\u0105cej<\/em>, jako \u201edezaktywacji techniki suwerennej w\u0142adzy, kt\u00f3ra dzieli formy-\u017cycia na zwierz\u0119ce\/ludzkie, nagie \u017cycie\/si\u0142\u0119, gospodarstwo domowe\/miasto, a nawet w\u0142adz\u0119 konstytuuj\u0105c\u0105\/ukonstytuowan\u0105 (…) moc lub zdolno\u015b\u0107, kt\u00f3ra przywraca \u017cyciu jego w\u0142asn\u0105 najwi\u0119ksz\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 przybierania jakiejkolwiek formy z okrojonej egzystencji, kt\u00f3ra definiuje nas jako podmiot tak wielu dispositifs<\/em>\u201d [Hostis, Destituent Power: An Incomplete Timeline<\/em><\/a>].<\/p>\n<\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ian Alan Paul: Anestetyczna przemoc Przedstawiamy wam tekst, kt\u00f3ry jest drug\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 Pomi\u0119dzy morzem a ogrodzeniem \u2013 tekstu, kt\u00f3ry przygl\u0105da\u0142 si\u0119 technicznej naturze Izraelskiego ludob\u00f3jstwa w Palestynie. W nim, autor jeszcze g\u0142\u0119biej analizuje jego logik\u0119, kontrastuj\u0105c j\u0105 ze sposobem funkcjonowania izraelskiego apartheidu. Bo o ile tamten policyjny re\u017cim jest bole\u015bnie namacalnym ustawianiem ludzi \u201ena ich … Continue reading Anestetyczna przemoc<\/span><\/a><\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-5045","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii","no-featured-image"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5045","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5045"}],"version-history":[{"count":62,"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5045\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5475,"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5045\/revisions\/5475"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5045"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5045"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nieczytelne.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5045"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}